Βιογραφία
Ο Πάκο ντε Λουθία (Paco de Lucía, 1947 - 2014) ήταν Ισπανός κιθαρίστας και συνθέτης, και θεωρείται ως ο καλύτερος κιθαρίστας του φλαμένκο, το οποίο ανανέωσε όσο κανείς άλλος.
Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1947 στο Algeciras, στη νότια Ισπανία και ήταν το νεότερο από τα πέντε παιδιά στην οικογένεια του. Ο πατέρα τους ήταν Ισπανός κιθαρίστας του φλαμένκο ο οποίος είχε αναλάβει την μουσική εκπαίδευση των παιδιών του, σπρώχνοντας ειδικά τον Πάκο στο να μελετάει πολύ σκληρά και για πολλές ώρες κάθε μέρα, από την ηλικία των 5 ετών. Κάποια στιγμή, ο πατέρας του τον σταμάτησε από το σχολείο για να επικεντρωθεί αποκλειστικά στην εκμάθηση της κιθάρας.
Το 1958, σε ηλικία 11 ετών, ο Πάκο έκανε την πρώτη του δημόσια εμφάνιση στο Radio Algeciras. Ένα χρόνο αργότερα, του απονεμήθηκε ειδικό βραβείο σε διαγωνισμό φλαμένκο. Σε ηλικία 14 ετών έκανε τον πρώτο του δίσκο με τον αδερφό του Pepe, με τίτλο: Los Chiquitos de Algeciras (Τα μικρά από το Algeciras). Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο de Lucía περιόδευσε με τον θίασο φλαμένκο του χορευτή José Greco. Το 1964, γνώρισε τον κιθαρίστα των Madrileño Ricardo Modrego με τον οποίο ηχογράφησε τρία άλμπουμ:
Εμφανίστηκε στο Φεστιβάλ Τζαζ του Βερολίνου το 1967 και φαίνεται πως επηρεάστηκε από τους κορυφαίους μουσικούς της τζαζ που συμμετείχαν, ώστε να αποκτήσει μια αγάπη για την τζαζ που παρέμεινε σε όλη του τη ζωή. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο de Lucía περιόδευσε στην Ευρώπη με ένα συγκρότημα που ονομαζόταν Festival Flamenco Gitano και συνάντησε άλλα νέα ταλέντα στον κόσμο του φλαμένκο, συμπεριλαμβανομένου του τραγουδιστή Camarón de la Isla, με τον οποίο μεταξύ 1968 και 1977, ηχογράφησαν δέκα άλμπουμ. Πολλά άλμπουμ ηχογράφησε επίσης με τον αδερφό του Πέπε.
Καθώς προχωρούσε η δεκαετία του 1970, ο de Lucía ξεκίνησε να παράγει πρωτοποριακά άλμπουμ και να τολμάει μια ολοένα και πιο αντισυμβατική και μοντέρνα προσέγγιση στο φλαμένκο με επιρροές τζαζ. Έπαιξε εκτενώς στις ΗΠΑ και την Ευρώπη τα επόμενα χρόνια αυξάνοντας τη δημοτικότητά του εκτός Ισπανίας. Στις περιοδείες του γνώρισε πολλούς τζαζ, λάτιν και άλλους μουσικούς που συνέχισαν να επηρεάζουν την εξέλιξη του.. Με το δυνατό καθαρό παίξιμο του, τους αυτοσχεδιασμούς του και την σύνδεσή του με την τζαζ και την κλασική μουσική, κατάφερε να εκμοντερνίσει το παραδοσιακό ισπανικό φλαμένκο και να το κάνει γνωστό σε όλο τον κόσμο.
Το 1977, ο ντε Λουθία παντρεύτηκε την Casilda Varela, κόρη στρατηγού και απόγονο μιας ισχυρής οικογένειας Βάσκων βιομηχάνων. Στις 25 Φεβρουαρίου 2014, ενώ βρισκόταν σε διακοπές στο Μεξικό με την δεύτερη σύζυγό του και τα 2 παιδιά τους -είχε άλλα 3 από τον πρώτο γάμο- κι ενώ έπαιζε ποδόσφαιρο με τον γιο του στην παραλία, ζήτησε από τη γυναίκα του να τον πάει στο νοσοκομείο γιατί ένιωθε άσχημα. Φτάνοντας εκεί έχασε τις αισθήσεις του και πέθανε από καρδιακή προσβολή.