Βιογραφία
Ο Χένρι Μαντσίνι (Enrico Nicola "Henry" Mancini, 1924 – 1994) ήταν Iταλικής καταγωγής Αμερικανός συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας και ενορχηστρωτής, θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες στην ιστορία του κινηματογράφου,Ο Μαντσίνι γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1924 στη συνοικία «Μικρή Ιταλία» του Κλίβελαντ, αλλά μεγάλωσε κοντά στο Πίτσμπεργκ, στη μικρή πόλη χαλυβουργείων Αλικίπα. Οι γονείς του ήταν μετανάστες από την περιφέρεια Αμπρούτσο της Ιταλίας. Ο πατέρας του ήταν εργάτης χαλυβουργίας και ερασιτέχνης μουσικός στην ορχήστρα «Γιοι της Ιταλίας» των Ιταλών μεταναστών της Αλικίπα. Σε ηλικία 12 ετών ο Ενρίκο άρχισε μαθήματα πιάνου.
Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο το 1942, άρχισε σπουδές στη φημισμένη Σχολή Μουσικής Τζουλιάρντ στη Νέα Υόρκη. Μετά από ένα σχεδόν έτος οι σπουδές του διακόπηκαν όταν στρατολογήθηκε στον αμερικανικό στρατό. Το 1945 συμμετείχε στην απελευθέρωση του Στρατοπέδου συγκεντρώσεως Μαουτχάουζεν στην Αυστρία. Μόλις αποστρατεύθηκε, προσλήφθηκε ως πιανίστας και ενορχηστρωτής για τη νέα ορχήστρα σουίνγκ του Γκλεν Μίλερ. Ο Μαντσίνι φρόντισε εκείνη την περίοδο να διευρύνει τις δεξιότητές του στη σύνθεση, την αντίστιξη, την αρμονία και την ενορχήστρωση, κάνοντας μαθήματα κοντά στους γνωστότερους συνθέτες.
Το 1952 προσλήφθηκε από το τμήμα μουσικής της εταιρείας παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών Universal. Κατά τα επόμενα 6 χρόνια, συνεισέφερε στη μουσική άνω των 100 ταινιών. Εγκατέλειψε τη Universal για να εργασθεί ως ανεξάρτητος συνθέτης το 1958. Λίγο αργότερα, έγραψε τη μουσική της τηλεοπτικής σειράς Peter Gunn για τον συγγραφέα και παραγωγό Μπλέικ Έντουαρντς. Αυτή ήταν η αρχή μιας συνεργασίας με τον Έντουαρντς που θα διαρκούσε 35 χρόνια και θα απέφερε 30 ταινίες, μεταξύ άλλων το Πρόγευμα στο Τίφανις (με το διάσημο τραγούδι «Moon River», Μέρες Κρασιού και Λουλουδιών (με το βραβευμένο με Όσκαρ ομώνυμο τραγούδι των τίτλων), Ο Ροζ Πάνθηρας (και όλες τις συνέχειές), Το πάρτυ, 10, Βίκτορ-Βικτόρια και άλλες.
Στη διάρκεια της καριέρας του, ο Μαντσίνι κέρδισε 4 Όσκαρ, μία Χρυσή Σφαίρα και είκοσι Γκράμι, (συν ένα μεταθανάτιο Γκράμι για το σύνολο του έργου του). Πέθανε στις 14 Ιουνίου 1994 από καρκίνο του παγκρέατος στο Λος Άντζελες, την εποχή που δούλευε τη θεατρική παραγωγή του «Βίκτορ-Βικτόρια», το οποίο δεν πρόλαβε να δει στη σκηνή.