Μπουξτεχούντε

Μπουξτεχούντε 1637 έως 1707 (70)

Βιογραφία



Ο Ντήτριχ Μπουξτεχούντε (Dietrich Buxtehude, 1637 – 1707) ήταν Δανός οργανίστας και συνθέτης, από τους σπουδαιότερους συνθέτες έργων για εκκλησιαστικό όργανο πριν από τον Μπαχ.

Γεννήθηκε πιθανότατα το 1637 στο Χέλσινγκμποργκ, στη Σκάνια, τότε κτήση της Δανίας (τώρα περιοχή της Σουηδίας). Ο πατέρας του ήταν ο οργανίστας στην εκκλησία του Αγίου Όλαφ στο Χέλσινγκορ και υπήρξε ο πρώτος του δάσκαλος. Ο Ντήτριχ ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του και εργάστηκε ως οργανίστας, πρώτα στο Χέλσινγκμποργκ (1657-1658), στη συνέχεια στο Χέλσινγκορ (1660-1668) και τέλος, μετά το 1668, στο Marienkirche του Lübeck που είχε δύο όργανα, ένα μεγάλο για μεγάλες λειτουργίες και ένα μικρό για λατρευτικές εκδηλώσεις και κηδείες. Εκεί διαδέχθηκε τον Φραντς Τάντερ, την κόρη του οποίου παντρεύτηκε το 1668. Έκαναν επτά κόρες με την πρώτη να πεθαίνει βρέφος. Η θέση του στην ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη του Lübeck του πρόσφερε σημαντικό περιθώριο ελευθερίας στη μουσική του καριέρα. Το 1673 αναδιοργάνωσε και εμπλούτισε μια σειρά βραδινών μουσικών παραστάσεων, καταφέρνοτνας να προσελκύει μουσικούς από διάφορα μέρη ώστε να γίνει σημαντικό μουσικό γεγονός της εκκλησίας αλλά και της πόλης μέχρι το 1810. Το 1703, ο Handel και ο Mattheson ταξίδεψαν και οι δύο για να συναντήσουν τον ηλικιωμένο και έτοιμο να συνταξιοδοτηθεί Μπουξτεχούντε, ενώ 2 χρόνια μετά, ο νεαρός τότε Μπαχ έμεινε 3 μήνες στην πόλη για να συναντήσει και να ακούσει τον διάσημο οργανίστα να παίζει.

Ο κύριος όγκος των συνθέσεων του Μπουξτεχούντε αποτελείται από φωνητική μουσική με μεγάλη ποικιλία στυλ, καθώς και από οργανικά έργα. Πάνω από 100 φωνητικές συνθέσεις του έχουν διασωθεί. Η μουσική δωματίου αποτελεί ένα μικρό μέρος της σωζόμενης παραγωγής, αν και τα μόνα έργα δωματίου που δημοσιεύτηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής του ήταν δεκατέσσερις σονάτες δωματίου. Η επιβιώσασα εκκλησιαστική μουσική του επαινείται για την υψηλή μουσική της αξία αλλά όχι για τα προοδευτικά της στοιχεία.

Ο Μπουξτεχούντε πέθανε στις 9 Μαΐου 1707. Ιστορικά, συγκαταλέγεται στους πιο σημαντικούς συνθέτες της μεσομπαρόκ περιόδου και ως συνθέτης που εργάστηκε σε διάφορα φωνητικά και οργανικά ιδιώματα, επηρέασε πολλούς άλλους συνθέτες, με επιφανέστερο τον Μπαχ.