Ντιμπάγκο Μανού 1933 έως 2020 (87)

Ο Μανού Ντιμπάγκο (Emmanuel N'Djoké "Manu" Dibango (1933 –2020) ήταν Καμερουνέζος μουσικός και τραγουδοποιός που έπαιζε σαξόφωνο και βιμπράφωνο. Ανέπτυξε ένα μουσικό στυλ που συνδύαζε τζαζ, φανκ και παραδοσιακή μουσική του Καμερούν. Γεννήθηκε στη Douala του Καμερούν στις 12 Δεκεμβρίου του 1933. Ο πατέρας του ήταν δημόσιος υπάλληλος ανήκε στην εθνοτική ομάδα Yabassi, η μητέρα του ήταν σχεδιάστρια μόδας και είχε μια δική της μικρή επιχείρηση, η εθνοτική ομάδα της ήταν η Douala. Τον γάμο διαφορετικών εθνοτικών ομάδων πολλοί τον έβλεπαν περιφρονητικά. Ο Ντιμπάνγκο είχε έναν θετό αδερφό από τον προηγούμενο γάμο του πατέρα του, ο οποίος ήταν τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος του. Στην παιδική ηλικία, ο Ντιμπάγκο σταδιακά ξέχασε τη γλώσσα Yabassi υπέρ της γλώσσα των Douala. Όταν ήταν παιδί πήγαινε σε προτεσταντική εκκλησία κάθε βράδυ για θρησκευτική εκπαίδευση, ήταν η ευκαιρία του για να μαθαίνει και να παίζει μουσική.

Το 1941, αφού εκπαιδεύτηκε στο σχολείο του χωριού του, ο Ντιμπάνγκο έγινε δεκτός σε ένα αποικιακό σχολείο, κοντά στο σπίτι του, όπου έμαθε γαλλικά. Το 1949, σε ηλικία 15 ετών, στάλθηκε στο κολέγιο στο Saint-Calais της Γαλλίας. Μετά από αυτό φοίτησε στο lycée de Chartres όπου διδάχτηκε πιάνο και μουσική. Ο Ντιμπάνγκο έγινε μέλος του συγκροτήματος κονγκολέζικης ρούμπα African Jazz και συνεργάστηκε με πολλούς άλλους μουσικούς στην διάρκεια της καριέρας του. Απέκτησε πολλούς θαυμαστές και στη Γαλλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο με μια ντίσκο επιτυχία που ονομαζόταν "Big Blow", που κυκλοφόρησε αρχικά το 1976. Το 1998, ηχογράφησε το σημαντικότερο του άλμπουμ «Cub Africa» με τον Κουβανό καλλιτέχνη Eliades Ochoa. Από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ήταν το "Soul Makossa, όπου ο όρος "makossa", αναφέρεται σε ένα στυλ της Καμερουνέζικης αστικής μουσικής και σημαίνει "χορεύω" στην γλώσσα Duala.

Στις 24 Μαρτίου 2020, ο Dibango πέθανε από COVID-19 στο Melun κοντά στο Παρίσι