Βιογραφία
Ο Νικολό Παγκανίνι (Niccolo Paganini, 1782-1840) ήταν βιολιστής, κιθαρίστας και συνθέτη, ένας από τους διασημότερους δεξιοτέχνες βιολιστές όλων των εποχών.
Γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου του 1782, στην Γένοβα της Ιταλίας, ο πατέρας του ήταν λιμενεργάτης αλλά και ερασιτέχνης μουσικός που ήθελε για τον γιο του μια διαφορετική ζωή και τον ανάγκαζε να μελετά μουσική από το πρωί μέχρι το βράδυ. Δίδαξε τον γιο του μαντολίνο από πέντε χρονών και στα επτά τον μεταπήδησε στο βιολί. Ο Νικολό φανέρωσε μεγάλο μουσικό ταλέντο και κέρδισε πολυάριθμες υποτροφίες. Παρακολούθησε μαθήματα βιολιού από διάσημους βιολιστές καταφέρνοντας να ξεπερνάει γρήγορα τις ικανότητες και την τεχνική των δασκάλων του. Στην ηλικία των 12 χρόνων θα δώσει το πρώτο του κοντσέρτο, ενώ ήδη είχε αρχίσει να γράφει τις δικές του συνθέσεις. Στα 15 του θα περιοδεύσει, με την συνοδεία του πατέρα του, στην Λομβαρδία και στα 18 του έγινε το πρώτο βιολί στην Δημοκρατία της Lucca, μια ιταλικής πόλη κοντά στην Τοσκάνη. Όταν έφυγε από το πατρικό του σπίτι σπάζοντας τα δεσμά από τον πατέρα του, η ζωή του πήρε μια άλλη τροπή. Η γρήγορη φήμη που απέκτησε, τον οδήγησε σε υπερβολές και έκλυτη ζωή με τζόγο και αλκοόλ. Από το 1805 μέχρι το 1808, ήταν μουσικός στην υπηρεσία της αδελφής του Ναπολέοντα, Ελίζα Βοναπάρτη. Την ίδια περίοδο έγραψε τα 24 Καπρίτσια για σόλο βιολί, ένα από τα διασημότερα έργα του.
Το 1828, περιοδεύει για πρώτη φορά στο εξωτερικό, κάνοντας μία πρώτη εμφάνιση στη Βιέννη και έπειτα, το 1831, στο Παρίσι και στο Λονδίνο. Η σκηνική του παρουσία στις ευρωπαϊκές πόλεις ήταν εξαιρετικά φλογερή και δυναμική, ιδιαίτερα για τα δεδομένα της κλασικής μουσικής καθώς συμπεριφερόταν όπως οι ροκ σταρ των επόμενων αιώνων, φτάνοντας στο σημείο να σπάει τις χορδές του βιολιού του και να συνεχίζει την εκτέλεση του έργου, με αποτέλεσμα να αποσπά τον θαυμασμό και το χειροκρότημα του κοινού.
Μετά από μια συναυλία του στη Βιέννη, διαδόθηκε μια φήμη ότι ο Παγκανίνι είχε σχέση με τον διάβολο. Οι φήμη αυτή θα μπορούσε να συσχετιστεί με την ασθενική εμφάνιση του, τα λεπτά ζυγωματικά, τα λίγα μαλλιά και τα μαύρα του ρούχα όσο και με τις επιδόσεις του στο βιολί με συχνά ξεσπάσματα. Το βιολί άλλωστε θεωρούνταν το αγαπημένο μουσικό όργανο του διαβόλου και οι φήμες αυτές διαδόθηκαν σε όλη την Ευρώπη.
Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Παγκανίνι ταλαιπωρούνταν από επίμονες ασθένειες, πιθανότατα έπασχε από μια σπάνια κληρονομική διαταραχή του συνδετικού ιστού που επηρεάζει πολλά όργανα του σώματος.. Στις αρχές του 1822, διαγνώστηκε με σύφιλη και το 1834, στο Παρίσι, προσβλήθηκε από φυματίωση. Μετά από αυτό και όντως καταβεβλημένος, σταμάτησε τις περιοδείες και αποσύρθηκε στη νότια Γαλλία όπου παρέδιδε μαθήματα βιολιού. Στις 27 Μαΐου του 1840, έφυγε από την ζωή, οι φήμες σχετικά με την συμφωνία του με τον διάβολο, παρεμπόδισε τον ενταφιασμό της σορού του για πέντε ολόκληρα χρόνια.
Ο Παγκανίνι άφησε πίσω του μια θρυλική παρακαταθήκη, έφερε έναν νέο, επαναστατικό αέρα στην τεχνική ερμηνεία του βιολιού, eπηρέασε πολλούς μεταγενέστερους συνθέτες όπως οι Λιστ, Μπραμς, Σούμαν. Δεν είχε την ανάγκη να διαβάζει παρτιτούρες την ώρα που έπαιζε και καθιέρωσε τον θεσμό του αυτόνομου μουσικού, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την έννοια του σολίστα.