Βιογραφία
Ο Περοτέν (γαλλ. Pérotin, περίπου 1160-1230) ήταν Γάλλος μουσικός, ένας από τους πρώτους συνθέτες του Μεσαίωνα του οποίου το όνομα –όπως και του δασκάλου του Λεονέν- αποδίδεται με βεβαιότητα σε συγκεκριμένα έργα. Απέκτησε μεγάλη φήμη ως συνθέτης, αρχιμουσικός και συνιδρυτής (μαζί με το Λεονέν) της πρώτης σχολής πολυφωνίας, γνωστής ως «Σχολή της Παναγίας των Παρισίων». Υπήρξε διευθυντής, μεταξύ 1180 και 1230, της Χορωδίας στην Παναγία των Παρισίων και καλλιέργησε τα πρώτα είδη πολυφωνικής μουσικής. Υπήρξε ο συνθέτης πολλών, χαμένων πια σήμερα, πολυφωνικών έργων (μόνο 4 Organa και 4 Conductus έχουν σωθεί και ανήκουν σ’ αυτόν αποδεδειγμένα).Το ιδιαίτερο μουσικό ύφος που υπηρέτησε είναι το λεγόμενο όργκανουμ, το οποίο θεωρείται ο πρωταρχικός τύπος πολυφωνίας στη Δυτική Ευρώπη. Στο όργκανουμ οι μελωδίες, που χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε έλαβαν νέες διαστάσεις με την προσθήκη ενός παράλληλου μέλους, σε διάστημα τέταρτης ή πέμπτης. Ο Περοτέν εξέλιξε αυτή την τεχνική, επινοώντας το τριπλό και τετραπλό όργκανουμ, το οποίο συντίθεται από τρεις και τέσσερεις φωνές αντίστοιχα. Επίσης καλλιέργησε το μοτέτο και το κοντούιτους (conduitus) , κάτι ανάλογο με το organum, αλλά με τη διαφορά ότι η βασική φωνή είναι δανεισμένη από κάποιο λαϊκό σκοπό ή είναι γραμμένη από τον ίδιο το συνθέτη). Στον Περοτέν ανήκουν και οι πρώτες απόπειρες τελειοποίησης της πολυφωνικής σημειογραφίας, όπου, με την εφαρμογή ενός είδους συλλαβικής μεθόδου, αρχίζουν να φαίνονται οι πρώτες σαφείς ρυθμικές αξίες των μουσικών φθόγγων.
Ο Περοτέν αναφέρεται συχνά σε συγγράμματα με τη λατινική εκδοχή του ονόματός του και μάλιστα με το προσωνύμιο Μέγας (Magister Perotinus και Perotinus magnus), κάτι που δείχνει τον μεγάλο σεβασμό που ενέπνευσε ανά τους αιώνες στους μεταγενέστερους μελετητές•