Βιογραφία
Ο Ερίκ Σατί (1866 - 1925) ήταν Γάλλος συνθέτης με σημαντική επίδραση στη μουσική του 20ού αιώνα.
Γεννήθηκε στο Ονφλέρ, στις 17 Μαϊου 1866, το 1870 και λόγω οικονομικών προβλημάτων η οικογένεια μετακόμισε στο Παρίσι. Μετά από δύο χρόνια πέθανε η μητέρα και ο Ερίκ μαζί με τον μικρότερο αδερφό του στάλθηκαν πίσω στον Ονφέρ να ζήσουν με παππού και γιαγιά. Όταν η γιαγιά πνίγηκε το 1878, τα δύο αδέλφια επιστρέφουν στον πατέρα τους στο Παρίσι, στον πατέρα τους. Ξεκίνησε μαθήματα πιάνου από τον εκκλησιαστικό πιανίστα της περιοχής και το 1879 γράφτηκε στο Ωδείου του Παρισιού από το οποίο αποβλήθηκε το 1882, λόγω έλλειψης πειθαρχίας. Την ίδια περίοδο ξεκίνησε να συνθέτει κομμάτια για πιάνο, το 1886 εκδόθηκαν τα πρώτα έργα του. Κατατάχθηκε αναπάντεχα στον στρατό κι ύστερα από μικρό διάστημα, το 1888, εγκαταλείποντας τον στρατό, μετακόμισε στην Μονμάρτη του Παρισιού και ξεκίνησε μποέμικη ζωή, γράφοντας τραγούδια και συχνάζοντας στα καμπαρέ. Εκείνη τη χρονιά παρουσίασε «Trois Gymnopédies», μια από τις διασημότερες συνθέσεις του.
Το 1891 έγινε δεύτερος πιανίστας στο «Πανδοχείο του Καρφιού», εκεί γνωρίστηκε με τον Κλωντ Ντεμπισί, με τον οποίο θα έχουν μια μακρόχρονη –αν και μερικές φορές δύσκολη- φιλία. Γύρω στο 1892 περνάει μια μυστικιστική περίοδο κατά την οποία μελετά Γρηγοριανή μουσική και Γοτθική τέχνη και γίνεται μέλος μιας μυστικής θρησκευτικής οργάνωσης. Το 1893 είναι βαθιά ερωτευμένος με την ζωγράφο Σουζάν Βαλαντόν, όταν η σχέση τους διαλύεται μετά από 5 μήνες πέφτει σε βαθιά κατάθλιψη, δεν ξανακούστηκε για καμία σχέση του μετά από αυτήν.
Το 1905 αποφασίζει πως θέλει να προχωρήσει τις μουσικές σπουδές που χρόνια πριν είχε εγκαταλείψει και γράφτηκε στο Schola Cantorum. Με την αποφοίτηση του το 1908 είναι γεμάτος νέες εμπειρίες και ιδέες, μπαίνει στην πιο ώριμη καλλιτεχνική του φάση. Παρόλο που κέρδισε την αναγνώριση των μουσικών της εποχής του, πολλοί τον θεωρούσαν εκκεντρικό και όχι σοβαρό. Ο σουρεαλισμός εμφανίζεται συχνά στις συνθέσεις του και κυρίως στα ορχηστρικά έργα του, όπως τα «Mercure» και «Rélâche» τα οποία γράφτηκαν με σκοπό να παιχτούν στη θεατρική σκηνή. Το έργο που για πολλούς αναλυτές θεωρείται το αριστούργημά του είναι μια ορχηστρική σύνθεση για 4 φωνές που τραγουδούν μέρη από τους πλατωνικούς διαλόγους και ονομάζεται «Socrate». Επίσης πολύ γνωστά κι αγαπημένα έργα του είναι τα: Gnossienne, Jazzopédie, Gymnopédies.
Ο Σατί πέθανε από κύρωση του ήπατος την 1η Ιουλιου του 1925, αφήνοντας πίσω του ένα πολύ σημαντικό έργο που έχει σημαδέψει την πορεία της μουσικής στον 20ο αιώνα.