Βιογραφία
Η Ζόρα αλ Φασίγια (Zohra Al Fassiya ήταν Μαροκινή τραγουδίστρια και στιχουργός, μία από τις πρωτοπόρους της σύγχρονης αραβικής μουσικής, η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνης που ηχογραφήθηκε στο Μαρόκο. Αποκαλέστηκε βασίλισσα της μουσικής melhoun και gharnati
Γεννημένη το 1905 στο Σεφρού, κοντά στη Φεζ, σε μια φτωχή μαροκινή εβραϊκή οικογένεια, άρχισε να τραγουδά από πολύ μικρή ηλικία ερμηνεύοντας θρησκευτικά τραγούδια στη συναγωγή της. Στα νιάτα της άρχισε να τραγουδάει σε καφετέριες και καμπαρέ σε κοντινές στην Φεζ πόλεις και αργότερα στην Καζαμπλάνκα. Τα τραγούδια της ήταν ως επί το πλείστον του είδους gharnati (Αραβικά τραγούδια της Ανδαλουσίας, πολύ δημοφιλή στους μουσουλμάνους ανδαλουσιανής καταγωγής και melhoun, τα οποία είναι μεγάλα μαροκινά ποιήματα.
Στη δεκαετία του 1940, είχε τη δική της ορχήστρα και άρχισε να γράφει τα δικά της τραγούδια. Προβλήθηκε έντονα στους ραδιοφωνικούς σταθμούς, τόσο στο Μαρόκο όσο και στην Αλγερία, και ήταν εξαιρετικά γνωστή και αγαπητή στο κοινό. Συνεργάστηκε με πολλούς διάσημους καλλιτέχνες όπως η Samy Elmaghribi, η οποία έγραψε μερικά από τα τραγούδια της. Κυκλοφόρησε περισσότερα από 17 άλμπουμ μεταξύ των ετών 1947-1957.
Η εβραϊκή ταυτότητα της Al Fassiya δεν της προξενούσε πρόβλημα στο Μαρόκο κατά τη διάρκεια της μεγάλης φήμης της και μέχρι το 1960. Το 1962 μετανάστευσε στο Ισραήλ, όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοί της Εβραίοι που εγκατέλειψαν τις αραβικές χώρες λόγω των αυξανόμενων διώξεων μετά την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ.
Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι υπήρξε σούπερ σταρ στο Μαρόκο και τη Βόρεια Αφρική, το ταλέντο της παραναγνωρίστηκε στο Ισραήλ εκτός της μαροκινής κοινότητας των μεταναστών, καθώς τα κρατικά μέσα ενημέρωσης και τα πολιτιστικά ιδρύματα προτιμούσαν να προωθήσουν τη δυτική μουσική. Όπως συμβαίνει με πολλούς Εβραίους μετανάστες Mizrahi / Sephardi (Εβραίοι από αραβικές και ισλαμικές χώρες), η Al Fassiya αντιμετώπισε διακρίσεις στο Ισραήλ. Έφτασε να ζει σε μοναχικές, φτωχικές συνθήκες στο Ashkelon, τραγουδώντας σε ιδιωτικές γιορτές (όπως γάμους) στη μαροκινή κοινότητα του Ισραήλ. Αν και τα τραγούδια της ήταν ως επί το πλείστον κοσμικής φύσης (που ήταν η δημοφιλής μουσική της εποχής στο Μαρόκο), πολλές από τις μελωδίες τροποποιήθηκαν αργότερα για να ταιριάζουν και σε θρησκευτικά εβραϊκά λειτουργικά τραγούδια (που ονομάζονται piyyutim).
Τα τελευταία της χρόνια ζούσε ξεχασμένη σε ένα γηροκομείο. Πέθανε σε ηλικία 89 ετών το 1994.