Ο μέν δειλός τής πατρίδος, ό δέ φιλόδοξος τής πατρώας ουσίας εστί προδότης.

Παράδειγμα: Ο δειλός γίνεται προδότης της πατρίδας του, ενώ ο φιλόδοξος προδότης της πατρικής κληρονομιάς. Τότε ταιριάζει η φράση: «Ο μέν δειλός τής πατρίδος, ό δέ φιλόδοξος τής πατρώας ουσίας εστί προδότης.»