Βιογραφία
Η Σιμόν Βέιλ (Simone Weil, 1909 – 1943) ήταν Γαλλίδα φιλόσοφος και πολιτική ακτιβίστρια, ένα από τα μεγάλα πνεύματα του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα, που έγινε περισσότερο γνωστή κι εκτιμήθηκε κατά το δεύτερο μισό.Γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου του 1909 στο Παρίσι σε μια εύπορη οικογένεια Γαλλοεβραίων αγνωστικιστών. Ο πατέρας της ήταν γιατρός, οι γονείς της καταγόταν από την Αλσατία κι είχαν μετακομίσει στο Παρίσι μετά την προσάρτηση της Αλσατίας στο γερμανικό κράτος. Η Βέιλ ήταν ένα υγιές μωρό μέχρι έξι μηνών που έπαθε μια σοβαρή σκωληκοειδίτιδα και κινδύνεψε να πεθάνει∙ θα έχει κακή υγεία σε όλη την υπόλοιπη ζωή της. Ήταν το δεύτερο από τα δυο παιδιά της οικογένειας, είχε πάντα στενή σχέση με τον μεγαλύτερο αδερφό της, τον μαθηματικό Αντρέ Βέιλ.
Από μικρή επέδειξε μια έμφυτη και πηγαία τάση αλληλεγγύης προς τους αδυνάτους, έξι χρονών, αρνήθηκε να φάει ζάχαρη εις ένδειξη συμπαράστασης στου στρατιώτες που πολεμούσαν στο δυτικό μέτωπο, σε ηλικία 10 ετών, ανακήρυξε τον εαυτό της Μπολσεβίκικο, από την εφηβεία της ξεκίνησε να παίρνει μέρος σε διαδηλώσεις και να υποστηρίζει τα δικαιώματα των εργαζομένων. Δεν προσχώρησε ποτέ στο Κουμουνιστικό κόμμα της Γαλλίας καθώς είχε εντοπίσει στον Μαρξισμό μια νέα μορφή καταπίεσης και είχε γίνει επικριτική απέναντι του.
Η Βέιλ ήταν άριστη μαθήτρια και φοιτήτρια, έμαθε αρχαία ελληνικά από 12 ετών. Σπούδασε φιλοσοφία στην École Normale Supérieure, κατά την διάρκεια των φοιτητικών της χρόνων έγινε γνωστή για τις ριζοσπαστικές της απόψεις και απέκτησε το παρατσούκλι η "Κόκκινη Παρθένος". Μετά την αποφοίτησή της από το πανεπιστήμιο, δίδαξε φιλοσοφία σε ένα γυμνάσιο θηλέων, με αρκετά διαλείμματα εξαιτίας προβλημάτων υγείας, ή για να προσφέρει βοήθεια, οπουδήποτε την καλούσε το καθήκον. Τάχθηκε υπέρ των αναρχικών στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και για περισσότερο από ένα χρόνο δούλεψε ως εργάτρια, με σκοπό να κατανοήσει καλύτερα την εργατική τάξη.
Το 1942, ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες με την οικογένειά της. Δεν ήθελε να φύγει αλλά ήταν ο μόνος τρόπος για να απομακρυνθούν οι γονείς της από την Ευρώπη όπου κινδύνευαν ως Εβραίοι. Είχε σκοπό να επιστρέψει μέσω Αγγλίας και να εργαστεί ως μυστικός πράκτορας. Έφτασε στο Λονδίνο και τον Μάιο του 1943 είχε ετοιμαστεί και εκπαιδευτεί για να σταλθεί στην Γαλλία, όμως αρρώστησε από φυματίωση, σύντομα η κατάστασή της επιδεινώθηκε και μεταφέρθηκε σε ένα σανατόριο στο Ashford του Κεντ, όπου πέθανε από ανακοπή της καρδιάς στις 24 Αυγούστου 1943
Η Βέιλ πήρε στην πορεία της ζωής της ένα δρόμο ασυνήθιστο στον διανοούμενη της αριστεράς, καθώς έγινε θρησκευόμενη και έτεινε προς τον μυστικισμό. Έγραφε βιβλία σε την διάρκεια της ζωής της, αν και τα περισσότερα από τα γραπτά της δεν έλαβαν αρκετή προσοχή παρά μόνο μετά τον θάνατό της. Τα διασημότερα έργα της Βέιλ κυκλοφόρησαν μετά τον θάνατό της. Στις δεκαετίες του 1950 και του 1960 η δουλειά της έγινε διάσημη σε όλο τον αγγλόφωνο κόσμο με την σκέψη της να γίνεται αντικείμενο εκτεταμένης μελέτης σε ένα ευρύ φάσμα τομέων. Μια μελέτη έδειξε ότι μεταξύ του 1995 και του 2012 είχαν δημοσιευτεί πάνω από 2.500 επιστημονικά έργα πάνω στη δουλειά της.