ΑΡΧΙΚΗ

Λειβαδίτης Τάσος 1922 έως 1988 (66)

Γιατί απλά κάποιοι άνθρωποι είναι τόσο πολύ ξεχωριστοί, που αξίζει να ζεις, μόνο και μόνο για να τους συναντήσεις, κάποτε…

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ


ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Κι αν έρθει κάποτε η στιγμή να χωριστούμε, αγάπη μου,
μη χάσεις το θάρρος σου.
Η πιο μεγάλη αρετή του ανθρώπου, είναι να `χει καρδιά.
Μα η πιο μεγάλη ακόμα, είναι όταν χρειάζεται
να παραμερίσει την καρδιά του.
[...]
Αν μου χάριζαν όλη την αιωνιότητα χωρίς εσένα,
θα προτιμούσα μια μικρή στιγμή πλάι σου.
Θα θυμάμαι πάντα τα μάτια σου, φλογερά και μεγάλα,
σα δυο νύχτες έρωτα, μες στον εμφύλιο πόλεμο.
Α! ναι, ξέχασα να σου πω, πως τα στάχυα είναι χρυσά κι
απέραντα, γιατί σ’ αγαπώ. 		Ο Τάσος Λειβαδίτης ήταν Έλληνας ποιητής με πολιτική δράση στον χώρο της αριστεράς. Γεννήθηκε στις 20 Απριλίου του 1922, το βράδυ της Ανάστασης, και είχε 4 μεγαλύτερα αδέρφια. Το 1940 γράφτηκε στην νομική Αθηνών αλλά δεν ολοκλήρωσε ποτέ τις σπουδές του καθώς τον είχε ήδη κερδίσει η ποίηση αλλά και η πολιτική. Οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ με την οποία είχε ενεργό δράση κατά την περίοδο της κατοχής. Το 1946 παντρεύτηκε την Μαρία Στούπα, και έκανε την πρώτη του λογοτεχνική εμφάνιση στο περιοδικό «Ελεύθερα Γράμματα».

Δύο χρόνια μετά, το 1948, συλλαμβάνεται ως μέλος αριστερής πολιτικής οργάνωσης και εξορίζεται στη Μακρόνησο και τον Άγιο Ευστράτιο μέχρι το 1951. Επιστρέφοντας στην Αθήνα δημοσιεύει δύο ποιητικές συλλογές και πρωτοστατεί στην ίδρυση του περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης». Συνεχίζει να γράφει και να εκδίδει ποιητικές συλλογές ενώ το 1955 δικάστηκε για το έργο του «Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου», με την κατηγορία της προτροπής σε επανάσταση. Τον στήριξαν πλήθος κόσμου και άνθρωποι των γραμμάτων και τελικά αθωώθηκε.

Κατά την διάρκεια της χούντας είχε μείνει άνεργος και είχε σταματήσει την ποίηση, για έναν διάστημα εργάστηκε στο λαϊκό περιοδικό «Φαντάζιο», όπου δούλεψε μια σειρά από βιογραφίες λογοτεχνών και έκανε περιλήψεις μεγάλων έργων της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Tο 1972, εξέδωσε το βιβλίο "Nυχτερινός επισκέπτης», οι κριτικοί θεωρούν πως με αυτό ξεκινάει η β' φάσης του έργου του, κατά την οποία έχει αποστασιοποιηθεί από την πολιτική δράση και έχει κάνει μια στροφή προς την φιλοσοφία και τον υπαρξισμό. Τον Οκτώβριο του 1988 εισήχθη εσπευσμένα στο Γενικό Kρατικό Nοσοκομείο και υποβλήθηκε σε εγχείρηση για ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής. Πέθανε στις 30 Οκτωβρίου 1988.

"Έζησε στα σύνορα μιας ακαθόριστης ηλικίας και πέθανε για πράγματα μακρινά που είδε κάποτε σε ένα αβέβαιο όνειρο" είπε να γράψουν στον τάφο του.