ΑΡΧΙΚΗ
| Λισένκο Μαϊκόλα 1842 έως 1912 (70)
| ||
|---|---|---|---|
Προσευχή για την ΟυκρανίαΚύριε, ω Μέγα και Παντοδύναμε,Προστατέψτε την αγαπημένη μας Ουκρανία, Ευλογήστε την με ελευθερία και φως Των αγίων σου ακτίνων. Με τη μάθηση και τη γνώση φώτισε Τα μικρά παιδιά μας, Ερωτευμένα αγνά και αιώνια Ας μεγαλώσουν, ω Κύριε. Προσευχόμαστε, Κύριε Παντοκράτορα, Προστάτεψε την αγαπημένη μας Ουκρανία, Χορήγησε στους ανθρώπους και τη χώρα μας Όλη σου την καλοσύνη και χάρη. Ευλόγησε μας με ελευθερία, ευλόγησε μας με σοφία, Οδήγησε μας στον ευγενικό κόσμο, Ευλόγησέ μας, ω Κύριε, με καλή τύχη Για πάντα και αιώνια. |
Ο Μαϊκόλα Λισένκο (Mykola Vitaliyovych Lysenko, Ουκρανικά: Мико́ла Віта́лійович Ли́сенко; 22 Μαρτίου 1842 – 6 Νοεμβρίου 1912) ήταν Ουκρανός συνθέτης, πιανίστας, μαέστρος και εθνομουσικολόγος. Θεωρείται ο ιδρυτής της εθνικής σχολής συνθετών της Ουκρανίας.
Ο Λισένκο γεννήθηκε στο χωριό Hrynky της Περιφέρειας Πολτάβα στην δυτική Ουκρανία, γιος ενός πλούσιου γαιοκτήμονα. Έκανε μουσικές σπουδές από νεαρή ηλικία και συνέχισε αυτή την εκπαίδευση όταν μπήκε σε οικοτροφείο του Κιέβου και σε γυμνάσιο στο Χάρκοβο. Από την παιδική του ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τα δημοτικά τραγούδια των Ουκρανών αγροτών και για την ποίηση του Τάρας Σεφτσένκο. Ο Λισένκο ήταν αρχικά φοιτητής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρκοβο, ενώ παράλληλα σπούδαζε μουσική ιδιωτικά. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου, συνέλεξε και τακτοποίησε ουκρανικά δημοτικά τραγούδια, τα οποία δημοσιεύτηκαν σε επτά τόμους. Με υποτροφία που κέρδισε από τη Ρωσική Μουσική Εταιρεία, ακολούθησε περαιτέρω επαγγελματικές μουσικές σπουδές στο Ωδείο της Λειψίας. Εκεί κατάλαβε τη σημασία της συλλογής, ανάπτυξης και δημιουργίας ουκρανικής μουσικής αντί να αντιγράφει το έργο δυτικών κλασικών συνθετών. Προκειμένου να βελτιώσει τις δεξιότητές του στην ενορχήστρωση και τη σύνθεση ταξίδεψε στην Αγία Πετρούπολη όπου πήρε μαθήματα ενορχήστρωσης στα μέσα της δεκαετίας του 1870, αλλά η ένθερμη ουκρανική εθνική του στάση και η περιφρόνηση για τη Μεγάλη Ρωσική αυτοκρατορία εμπόδισαν την καριέρα του. Υποστήριξε την επανάσταση του 1905 και έμεινε στη φυλακή για λίγο το 1907. Στα τελευταία του χρόνια, συγκέντρωσε κεφάλαια για να ανοίξει μια Ουκρανική Σχολή Μουσικής. Ο Λισένκο συνέθεσε πάνω από 120 έντεχνα τραγούδια, πολλά από τα οποία σε στίχους του Taras Shevchenko και διασκεύασε περίπου 500 δημοτικά τραγούδια για φωνή και πιάνο, για χορωδία και πιάνο, ή χορωδία a cappella. Το πατριωτικό του έργο σε ποίηση Oleksandr Konysky, που αρχικά προοριζόταν για παιδική χορωδία, έγινε γνωστό διεθνώς ως «Προσευχή για την Ουκρανία», ένας πνευματικός ύμνος της Ουκρανίας. Τα μεγαλύτερα έργα του για πιάνο περιλαμβάνουν την Ουκρανική Σουίτα σε Μορφή Αρχαίων Χορών, δύο ραψωδίες (η δεύτερη, η Ντούμκα-Σούμκα είναι ένα από τα πιο γνωστά έργα του), Ηρωικό σκέρτσο και Σονάτα σε ελάσσονα. Έγραψε επίσης δεκάδες μικρότερα έργα όπως νυχτερινά, πολωνέζες, τραγούδια χωρίς λόγια και μια σειρά από έργα όπερας, συμπεριλαμβανομένης της κλασικής ουκρανικής όπερας «Natalka Poltavka» Πέθανε στις 6 Νοεμβρίου 1912 στο Κίεβο της Ουκρανίας. Από τα τρία του παιδιά, η μία κόρη του έγινε διάσημη πιανίστρια κι ο γιος του μουσικοδιδάσκαλος στο Κίεβο, |
||