ΑΡΧΙΚΗ

Μόε Τιν 1933 έως 2007 (74)

Ο πολιτισμός είναι η κληρονομιά των ανθρώπων, άφθαρτη και για πάντα.

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

Καθετί έχει

την χάρη του


Ο Τιν Μόε, (Tin Moe, 1933-2007) ήταν ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της Βιρμανίας κατά τον 20ο αιώνα. Γεννήθηκε στο χωριό Kanmyè, κοντά στην πόλη Taungtha, στην κεντρική Βιρμανία, και άρχισε να γράφει ποίηση για τοπικά περιοδικά από την ηλικία των 17 ετών. Μετά το γυμνάσιο, πήγε στο Mandalay, το ιστορικό κέντρο του βιρμανικού πολιτισμού, και σπούδασε λογοτεχνία στο εκεί Πανεπιστήμιο. Εργάστηκε ως καθηγητής σε πολλά λύκεια και πανεπιστήμια ενώ δεν σταμάτησε ποτέ να γράφει ποίηση. Το 1959, σε ηλικία είκοσι έξι ετών, δημοσίευσε την πρώτη του συλλογή, με την ονομασία «Το γυάλινο φανάρι (Hpan-mee-ein), η οποία κέρδισε το Εθνικό Λογοτεχνικό Βραβείο ποίησης εκείνης της χρονιάς. Το 1967 μετακόμισε στη Γιανγκόν, την τότε πρωτεύουσα, όπου εργάστηκε στο τμήμα μετάφρασης και εκδόσεων του Πανεπιστημίου Ρανγκούν για είκοσι χρόνια.

Εκτός από ποίηση, έγραψε πολλούς στίχους για παιδιά που έγιναν δημοφιλή τραγούδια και που εμφανίστηκαν σε σχολικά βιβλία και παιδικές ταινίες κάνοντας τον γνωστό σε ένα ευρύτερο κοινό. Έμαθε πόσο επιρροή είχαν τα παιδικά έργα του όταν ήταν κρατούμενος σε αστυνομικό τμήμα πριν από τη δίκη του, το 1991. Το μέρος ήταν βρώμικο, και το φαγητό για τους κρατούμενους απαίσιο, σε εκείνον ωστόσο σέρβιραν εξαιρετικά γεύματα, έμαθε αργότερα πως τα ετοίμαζαν γυναίκες αστυνομικών του τμήματος που ήταν ευγνώμονες για τα παιδικά του τραγούδια τα οποία διάβαζαν στα παιδιά τους και είχαν μεγάλη απήχηση.

Τελικά καταδικάστηκε σε τέσσερα χρόνια φυλακής από τη στρατιωτική κυβέρνηση της χώρας για τους στίχους του καθώς ήταν υποστηρικτής του κινήματος υπέρ της δημοκρατίας. Το έργο του απαγορεύτηκε και το 1999, λίγο πριν από μια ακόμη πιθανή σύλληψη του, κατάφερε να δραπετεύσει αφού έλαβε διαβατήριο με το λιγότερο γνωστό πραγματικό του όνομα, Ba Gyan. Έγραψε πολλά ποιήματα για την νοσταλγία που είχε για την πατρίδα του, ωστόσο δεν κατάφερε ποτέ να επιστρέψει. Έζησε με πολιτικό άσυλο στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο παρακολουθώντας λογοτεχνικές εκδηλώσεις. Πέθανε στο Λος Άντζελες όπου ζούσε κι η κόρη του, στις 22 Ιανουαρίου 2007, λίγους μήνες πριν από την ιστορική εξέγερση του λαού της Βιρμανίας, γνωστής ως επανάσταση του Σαφράν.