ΑΡΧΙΚΗ

Ξενοφών -431 έως -356 (75)

Νομίζω τους ανθρώπους ουκ εν τη οικία τον πλούτον και την πενίαν έχειν, αλλ’ εν ταις ψυχαίς. (Ο πλούτος και η φτώχεια του ανθρώπου δεν βρίσκεται στο σπίτι του αλλά στην ψυχή του).

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

Απομνημονεύματα

Και ο Σωκράτης λέει:
-Λοιπόν, ενώ η μητέρα σου θέλει το καλό σου και φροντίζει για εσένα όταν είσαι ασθενής, όσο μπορεί περισσότερο για να γίνεις καλά και να μην στερηθείς τίποτε, και φροντίζει για την τροφή σου και να έχεις όλα τα αγαθά, και για χάρη σου κάνει ταξίματα στους Θεούς, εσύ πάλι ισχυρίζεσαι πως είναι ανυπόφορη; Εγώ βέβαια νομίζω ότι αν δεν μπορείς να υποφέρεις αυτή την μητέρα δεν θα μπορείς να υποφέρεις κανένα αγαθό. Πες μου ποιο από τα δύο συμβαίνει; Μήπως νομίζεις πως πρέπει να τιμάς τους άλλους ή είσαι διατεθειμένος να μην προσπαθείς να είσαι αρεστός σε κανένα άνθρωπο ούτε να πείθεσαι από κανένα στρατηγό και κανένα άρχοντα;
 Ο Ξενοφών ήταν Αθηναίος ιστορικός συγγραφέας και φιλόσοφος, μαθητής του Σωκράτη. Γεννήθηκε στην Αθήνα, πιθανόν το 431 π.Χ και άνηκε στην τάξη των Ιππέων, δηλαδή σε αριστοκρατική και πλούσια οικογένεια. Έγινε μαθητής του Σωκράτη όταν σύμφωνα με την ιστορία τον συνάντησε στον δρόμο και μαγεύτηκε από την προσωπικότητά του. Το 401 π.Χ το προσκάλεσε ο φίλος του Πρόξενος στην Περσία και συμμετείχε στο ελληνικό σώμα της εκστρατείας του Κύρου κατά του αδερφού του Αταξέρξη. Στα Κούναξα οι Έλληνες νίκησαν τους Πέρσες ο Κύρος ωστόσο σκοτώθηκε και οι Έλληνες αποφάσισαν να επιστρέψουν. Ύστερα από πολλές περιπέτειες και από τα βάθη της Ανατολής κατάφεραν να φτάσουν στον Ευξεινο Πόντο και να περάσουν απέναντι. Ο Ξενοφώντας που είχε αναλάβει ηγετικό ρόλο και είχε εκλεχθεί στρατηγός κατέγραψε την πορεία στο εμβληματικό έργο του «Κύρου Ανάβασις».

Ο Ξενοφών υπήρξε λάτρης του Σπαρτιωτικού τρόπου ζωής και είχε γίνει καλός φίλος του βασιλιά της Σπάρτης Αγησίλαου, το 394 πολέμησε με τους Σπαρτιάτες στην Κορώνεια κατά του συνασπισμού στον οποίο συμμετείχε και η Αθήνα. Για αυτή του την πράξη οι Αθηναίοι τον εξόρισαν απαγορεύοντας του την επιστροφή στην πόλη τους. Η Σπάρτη την ίδια ώρα τον τίμησε και του παραχώρησε ένα κτήμα στην Ηλεία για να ζήσει. Εκεί μετακομισε και ασχολήθηκε με τη γεωργία, το κυνήγι και τη συγγραφή. Το 371 η Σπάρτη ηττήθηκε από τους Θηβαίους και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το κτήμα του, έζησε τα υπόλοιπα χρόνια του στην Κόρινθο. Γνωρίζουμε για την ζωή του ότι είχε παντρευτεί κι ότι ένας γιος του σκοτώθηκε στην μάχη της Μαντινείας, πολεμώντας στο πλευρό των Αθηναίων. Μετά από αυτό οι Αθηναίοι ανακάλεσαν την εξορία του όμως εκείνος δεν επέστρεψε, παρέμεινε στην Κόρινθο όπου και πέθανε, κατά πάσα πιθανότητα το 356 π.Χ.