ΑΡΧΙΚΗ

Ραμπεαριβέλο 1901 έως 1937 (36)

Όλη μου η σκέψη περιβάλλει τρυφερά τους δικούς μου

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ


Σημειωματάρια

Ο Ζαν-Ζοζέφ Ραμπεαριβέλο (Jean-Joseph Rabearivelo, 1901 – 1937) ήταν ποιητής από τη Μαδαγασκάρη, θεωρείται ως ένας από τους πρώτους Αφρικανούς ποιητές της σύγχρονης εποχής. Γεννήθηκε με το όνομα Ζοζέφ-Καζιμίρ στην Ταναναρίβη (σημερινό Ανταναναρίβο), στις 4 Μαρτίου του 1901, πέντε χρόνια μετά την ανακήρυξη του νησιωτικού κράτους σε γαλλική αποικία. Γιος ανύπαντρης μητέρας, διώχθηκε από το σχολείο του σε ηλικία 13 ετών, επειδή αρνήθηκε να γίνει μέλος του θρησκευτικού τάγματος. Έκανε διάφορες μικροδουλειές και καθώς ήταν μανιώδης αναγνώστης βιβλίων, το 1924 ξεκίνησε να εργάζεται ως διορθωτής κειμένων σε εκδοτικό οίκο. Τα δύο πρώτα χρόνια ήταν εκπαιδευόμενος και χωρίς μισθό. Συνέχισε να εργάζεται σε αυτή τη θέση, με πολύ μικρό μισθό, ως το τέλος της ζωής του. Συγχρόνως έγραφε ποιήματα και κείμενα για την ζωή στην Μαδαγασκάρη επηρεασμένος από τους Γάλλους συμβολιστές και υπερρεαλιστές ποιητές. Πολλά βιβλία του εκδόθηκαν από τον εκδοτικό οίκο στον οποίο εργαζόταν και πιθανότατα αυτό να αποτέλεσε τον λόγο για τον οποίο παρέμενε εκεί. Εξέδωσε ανθολογίες της μαλαγασικής ποίησης και ήταν ενεργός σε δύο λογοτεχνικά περιοδικά. Έγραψε 20 λογοτεχνικά έργα, από τα οποία τα μισά περίπου εκδόθηκαν μέχρι το θάνατο του.

Το 1926 παντρεύτηκε και απέκτησε 5 παιδιά. Σε ολόκληρη τη ζωή του είχε συσσωρευμένα χρέη και υπέφερε από οικονομικά προβλήματα, τα οποία επιδεινώθηκαν από το πάθος του για τον τζόγο και το όπιο, καθώς και από την αγάπη του για την απόκτηση βιβλίων.

Το 1937 βρέθηκε σε απόλυτη απελπισία. Πληγωμένος από το θάνατο της μικρής κόρης του, εθισμένος στο όπιο, εξαντλημένος οικονομικά παγιδευμένος στην μίζερη ζωή που ζούσε στην Μαδαγασκάρη, με το Παρίσι να του έχει αρνηθεί στο αίτημα του να ζήσει και να εργαστεί στη Γαλλία.

Στις 23 Ιουνίου του 1937 έχοντας αφήσει επιστολές αποχαιρετισμού, και αφού κατέγραψε τα τελευταία του λεπτά στο ημερολόγιο του (Γαλάζια Σημειωματάρια), αυτοκτόνησε πίνοντας κυάνιο.