ΑΡΧΙΚΗ
Σατίρ Βιρτζίνια 1916 έως 1988 (72)
Σατίρ Βιρτζίνια 1916 έως 1988 (72)
Χρειαζόμαστε 4 αγκαλιές την ημέρα για να επιβιώσουμε, 8 αγκαλιές την ημέρα για να συντηρηθούμε και 12 αγκαλιές την ημέρα για να αναπτυχθούμε.
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ
Σε όλο τον κόσμο δεν υπάρχει κανένας άλλος ακριβώς σαν εμένα.
Είμαι εγώ.
Υπάρχουν άνθρωποι που μου μοιάζουν σε μερικά σημεία, αλλά κανένας δεν είναι όμοιος με εμένα. Επομένως, ότι προέρχεται από εμένα είναι απόλυτα δικό μου, γιατί εγώ μόνος μου το διάλεξα.
Μου ανήκει ότι έχω: το σώμα μου και όλα όσα κάνει, το μυαλό μου με τις ιδέες του και τις σκέψεις του, τα μάτια μου και οι εικόνες όσων βλέπουν, τα συναισθήματα μου, όποια και αν είναι αυτά: θυμός, χαρά, αποκαρδίωση, αγάπη, απογοήτευση, ενθουσιασμός, το στόμα μου και τα λόγια που ξεστομίζω: ευγενικά, γλυκά ή σκληρά, σωστά η λαθεμένα. Η φωνή μου σιγανή ή δυνατή και όλες μου οι πράξεις, άσχετα αν κατευθύνονται προς εμένα ή προς τους άλλους.
Από το 1955 έχοντας λάβει και διδακτορικό, συνεργάστηκε με το Ψυχιατρικό Ινστιτούτο του Ιλλινόις. Το 1959 μετακόμισαν στην Καλιφόρνια όπου συνέβαλε στη δημιουργία του Ινστιτούτου Ψυχικής Έρευνας στο οποίο έγινε διευθύντρια. Από την θέση αυτή δημιούργησε το πρώτο επίσημο εκπαιδευτικό πρόγραμμα οικογενειακής θεραπείας. Ανέπτυξε το μοντέλο της συστημικής θεραπείας, με βάση το ότι τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει κάποιος συχνά προέρχονται από την οικογένεια και σίγουρα επεκτείνονται στην οικογένεια, άρα κατά τη διάρκεια της θεραπείας θα πρέπει να προσεγγίζεται ολόκληρη η οικογένεια και όχι μεμονωμένα το άτομο. Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής της καριέρας βοήθησε πολλούς ανθρώπους να αποδεχτούν την ζωής τους και να ενισχύσουν την αυτοεκτίμησή τους, πραγματοποίησε εκατοντάδες εργαστήρια και εκπαιδευτικά προγράμματα με αντικείμενο τις μεθόδους οικογενειακής θεραπείας και έγραψε πολλά βιβλία πάνω στην οικογενειακή θεραπεία με πιο γνωστά το «Συστημική οικογενειακή θεραπεία» που βασίστηκε στα μαθήματα που παρέδιδε στο Ινστιτούτο Ψυχικής Έρευνας, και το «Πλάθοντας ανθρώπους» στο οποίο τονίζει, μεταξύ άλλων, τη μεγάλη σημασία της αυτοεκτίμησης. Τα βιβλία της έκαναν τις θεωρίες της γνωστές στο ευρύ κοινό και τα επιτεύγματά της αναγνωρίστηκαν από την Αμερικανική Ένωση για τη Θεραπεία Γάμου και Οικογένειας και από την Ακαδημία Πιστοποιημένων Κοινωνικών Λειτουργών. Η επίδραση των θεωριών της παραμένει ζωντανή σε πολλούς διαφορετικούς κλάδους της σύγχρονης ψυχοθεραπείας.
Η Σατίρ η οποία είχε δύο κόρες, το καλοκαίρι του 1988 διαγνώστηκε ότι πάσχει από καρκίνο στο πάγκρεας. Πέθανε μέσα σε 2 μήνες μετά τη διάγνωση, στις 10 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία 72 ετών.