Το 1916, εκδόθηκε η πρώτη συλλογή ποιημάτων του και άρχισε να γίνεται γνωστός ως ποιητής της ανεξαρτησίας. Το 1918 το Αζερμπαϊτζάν ανεξαρτητοποιήθηκε, και το ποίημα του Αζερμπαϊτζάν! Αζερμπαϊτζάν! Χρησιμοποιήθηκε ως εθνικός ύμνος. Μετά από δύο χρόνια η χώρα ενσωματώθηκε στη Σοβιετική Ένωση, με τον Τζαβάντ να συνεχίζει να εργάζεται ως διευθυντής σχολείου και καθηγητής ρωσικών και αζέρικων γλωσσών ενώ έγινε κι από τους πρωτεργάτες για την ίδρυση του Πανεπιστημίου του Αζερμπαϊτζάν. Από το 1922 μέχρι το 1927 σπούδασε στο τμήμα Ιστορίας και Φιλολογίας του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου του Αζερμπαϊτζάν και ταυτόχρονα δίδαξε σε τεχνικό σχολείο. Το 1924-1926 εργάστηκε ως γραμματέας της Ένωσης Σοβιετικών Συγγραφέων του Αζερμπαϊτζάν. Το 1925 συνελήφθη από τους Σοβιετικούς για το ποίημα του "Goygol".
Το 1934, ο Ahmad Javad επέστρεψε στο Μπακού, εργάστηκε ως συντάκτης του τμήματος μετάφρασης του εκδοτικού οίκου "Azernashr", πό αυτή του την θέση φρόντισε ώστε να μεταφραστούν έργα των Γκόρκυ, Πούσκιν, Σαίξπηρ στα αζέρικα.
Το 1937 έπεσε θύμα του σοβιετικού καθεστώτος, όπως και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες και συγγραφείς του Αζερμπαϊτζάν που φυλακίστηκαν και σκοτώθηκαν επειδή θεωρήθηκαν επικίνδυνοι. Οι σοβιετικοί τον συνέλαβαν και με συνοπτικές διαδικασίες τον εκτέλεσαν στις 13 Οκτωβρίου 1937, με την κατηγορία πως με την ποίηση του έσπερνε εθνικιστικές ιδέες στους συμπατριώτες του. Η σύζυγός του, μόνο και μόνο επειδή ήταν σύζυγός του, χωρίστηκε από τα παιδιά τους και στάλθηκε για 8 χρόνια σε στρατόπεδο καταναγκαστικών έργων στην Σιβηρία.