Όλα θα περάσουν σαν καπνός από λευκές μηλιές, αρπαγμένες από το χρυσό του φθινοπώρου. Δεν θα είμαι πλέον νέος.
Δυστυχισμένοι άνθρωποι, συντριμμένοι από τη ζωή, συχνά γεμάτο Το μέλλον τους με ψυχικούς πόνους περασμένων χρόνων, Αν η χαρά ανακουφίζει τη θλίψη και θεραπεύει την ψυχή, Γιατί θυμούνται τα θλιβερά, και όχι τις ευτυχισμένες στιγμές;