Μέρες που κράτησα,
μέρες που έχασα, μέρες που μεγάλωσαν πια, και σαν κόρες αφήνουν το λιμάνι της αγκαλιάς μου.
Διαβάζω. Ταξιδεύω. Γίνομαι.
Το μέλλον συμβαίνει. Δεν έχει σημασία πόσο φωνάζουμε.
Η δυσαρέσκεια που ενυπάρχει στην ανθρώπινη φύση δε γίνεται να ικανοποιηθεί απλώς από υλικά αγαθά.
Αν ξέρεις τι πρόκειται να γράψεις όταν γράφεις ένα ποίημα, το ποίημα θα είναι μέτριο.
Δεν είναι σημαντικός ο αριθμός των ανθρώπων που διαβάζουν ένα ποίημα όσο το πόσο επηρεάζει εκείνους που το διαβάζουν.
Ο αναστεναγμός της Ιστορίας ανυψώνεται από ερείπια, όχι από τοπία, και στις Αντίλλες υπάρχουν λίγα ερείπια για να αναστενάζουν, εκτός από τα ερείπια των ζαχαροκτημάτων και των εγκαταλελειμμένων οχυρών.
Τι είναι οι άνδρες; Παιδιά που αμφιβάλουν.
Περισσότερα
Αρχική Σελίδα
|