Θέλει αρετήν και τόλμην, Η ελευθερία.
Ούτως από τον ήλιον ωσάν πυρός σταλάγματα, πέφτουσιν εις την θάλασσαν των αιώνων. και χάνονται διά πάντα η ώραι.
Καλήτερα, καλήτερα διασκορπισμένοι οι Έλληνες 'να τρέχωσι τον κόσμον, με εξαπλωμένην χείρα ψωμοζητούντες• Παρά προστάτας νάχωμεν.
Ἂς μὴ μοῦ δώσῃ ἡ μοῖρα μου εἰς ξένην γῆν τὸν τάφον· εἶναι γλυκὺς ὁ θάνατος μόνον ὅταν κοιμώμεθα εἰς τὴν πατρίδα.