Η θεραπεία ενάντια στη θλίψη που προκαλείται από τη δυστυχία του κόσμου είναι να κάνουμε κάτι γι' αυτήν.
Όλα τα ανθρώπινα (και μη) όντα έχουν μακροπρόθεσμα κοινά ενδιαφέροντα.
«Όπως το βλέπω χρειαζόμαστε την τεράστια ποικιλία των πηγών χαράς που ανοίγονται μέσω της αυξημένης ευαισθησίας προς τον πλούτο και την ποικιλομορφία της ζωής, μέσω της βαθιάς αγάπης των ελεύθερων φυσικών τοπίων… Μέρος της χαράς πηγάζει από τη συνείδηση της στενής μας σχέσης με κάτι μεγαλύτερο από το δικό μας εγώ, κάτι που έχει αντέξει για εκατομμύρια χρόνια και αξίζει να συνεχιστεί η ζωή για εκατομμύρια χρόνια ακόμη. Η απαιτούμενη φροντίδα ρέει φυσικά εάν ο εαυτός διευρύνεται και εμβαθύνει έτσι ώστε η προστασία της ελεύθερης φύσης να γίνει αισθητή και να εκληφθεί ως προστασία του εαυτού μας.