Ο θάνατος προσδιορίζει την ζωή.
Ένας καλλιτέχνης, αν είναι ανιδιοτελής και παθιασμένος, αποτελεί μια ζωντανή διαμαρτυρία. Όταν ανοίγει το στόμα του, είναι για να διαμαρτυρηθεί: ενάντια στον κομφορμισμό, ενάντια στο επίσημο, το δημόσιο, το εθνικό.
Η σεξουαλική ελευθερία του σήμερα για τους περισσότερους ανθρώπους είναι πραγματικά μόνο μια σύμβαση, μια υποχρέωση, ένα κοινωνικό καθήκον, μια ανησυχία, ένα απαραίτητο χαρακτηριστικό του καταναλωτικού τρόπου ζωής.