Πάντα θα έχουμε ανάγκη από ουρανό.
Η πληγωμένη Άνοιξη τεντώνει τα λουλούδια της
Ένα τεράστιο καρβέλι, μια πελώρια φραντζόλα ζεστό
ψωμί είχε πέσει στο δρόμο από τον ουρανό
Τον ποιητή τίποτε δεν τον εγγίζει, ούτε ο χρόνος. Γιατί έχει μέσα του το παιδικό, το γεροντικό και το δαιμονικό συγχρόνως.
Διαρρήχτες του ήλιου
δεν είδαν ποτέ τους πράσινο κλωνάρι
Ένας ναύτης ψηλά
στα κάτασπρα ντυμένος
τρέχει μέσ' στο φεγγάρι
Περισσότερα
Αρχική Σελίδα
|