Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα.
Από την αρχή φαινόμουν στον εαυτό μου σαν ξένο όνειρο, σαν παραμιλητό ή αντανάκλαση σ’ έναν καθρέφτη, χωρίς αιτία, όνομα και σάρκα...
«Η χειρότερη μοίρα ανθρώπου και έθνους είναι η αμνησία. Η Λατινική Αμερική υποφέρει εξαιτίας της».
Ένας πονόδοντος ή ένα βίαιο πάθος δεν μειώνεται απαραίτητα με τη γνώση της αιτίας του, του χαρακτήρα του, της σπουδαιότητάς του ή της ασημαντότητάς του.
Συχνά, μια ολόκληρη πόλη υποφέρει εξαιτίας ενός κακού ανθρώπου.
Ο φόβος και ο πόνος μπροστά στο θάνατο είναι η αιτία που έπλασε ο άνθρωπος τον κάτω κόσμο και τον Αδη. Και πάντα μέσα στη σφαίρα της ποίησης. Στη σφαίρα της θρησκείας όμως η αιτία αυτής της επινόησης, πέρα από το φόβο και τον πόνο, εκπορεύτηκε κυρίαρχα από το χυδαίο στοιχείο της ανθρώπινης φύσης. Και τέτοιο ονομάζω την ημιμάθεια, τον εγωισμό, και την ανανδρία…
Δεν μαθαίνουμε κάτι εξαιτίας του χρόνου που ξοδεύουμε για να το μάθουμε αλλά εξαιίας της προθυμίας που έχουμε για να το μάθουμε.
Όλα τα πράγματα είναι κρυφά, μυστηριώδη και αμφισβητήσιμα, όταν τα αίτια των φαινομένων είναι άγνωστα. Όμως όλα γίνονται ξεκάθαρα όταν τα αίτια είναι γνωστά.
Όπου απουσιάζει η λογική από την αιτία, εκεί αρχίζει η απορία. (Όπου της αιτίας απολείπει ο λόγος, εκείθεν άρχεται το απορείν).
Έπαινος χωρίς αιτία είναι μεταμφιεσμένη σάτιρα.
Αλλά έχω συνείδηση και θρησκευτική πίστη, και ξέρω ότι οι ελευθερίες μας δεν κερδίστηκαν χωρίς αγώνες, και μπορεί να χαθούν εξαιτίας της δειλίας μας. Σκοπεύω να κάνω το καθήκον μου για τη χώρα μου.
Οι χώρες οδηγούνται σε πτώχευση όχι εξαιτίας των ιδιωτών, αλλά της κακοδιαχείρισης των δημόσιων πόρων από ανίδεους κυβερνήτες.
Υπάρχει μόνο μία αιτία ανθρώπινης αποτυχίας. Και αυτή είναι η έλλειψη πίστης του ανθρώπου στον αληθινό Εαυτό του.
Αγάπη είναι όταν η επιθυμία σου να σε ποθούν σε χτυπάει τόσο άσχημα που νιώθεις ότι θα μπορούσες να πεθάνεις εξαιτίας της.
Τα συναισθήματα που δεν εκφράστηκαν αποθηκεύονται στο σώμα. Έχουμε ψυχοσωματικές αρρώστιες γιατί είμαστε ψυχοσωματικοί. Η αιτία του καρκίνου οφείλεται σε μια απώλεια. Το ξέρουμε από τον Ιπποκράτη. Ένας άνθρωπος θα νοσήσει επειδή είναι εχέμυθος, εσωστρεφής, πολύ κτητικός, έχει πολύ μεγάλη ανάγκη για έλεγχο, φόβο μην χάσει, μην χάσει ό,τι κατέχει. Όσοι δεν αφήνουν να εκδηλωθεί η θλίψη για μια απώλεια απειλούνται πολύ σοβαρά. Το υγιές πένθος αποκλιμακώνεται. Ένα πένθος δεν τελειώνει και δεν μπορεί να τελειώσει ποτέ. Μπορεί όμως να είναι υγιές, όχι παθολογικό. Πρέπει να μιλήσετε πολύ σε ανθρώπους που σας ακούν με τα σωθικά τους…».