Δεν μ' ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η φυλή στην οποία γεννήθηκαν. Τους αντιμετωπίζω όλους μ' ένα κριτήριο: την αρετή. Για μένα, κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρος.
“πῆμα κακὸς γείτων, ὅσσον τ᾽ ἀγαθὸς μέγ᾽ ὄνειαρ (Τόση ο κακός ο γείτονας πληγή, όση ο καλός βοήθεια μεγάλη).
Παίνεψε τόσο τον καλόν, ώστε απ' αυτό να ενοχλείται ο αδιάφορος, να ντρέπεται ο κακός, και τότε θα δεις τι αποτελέσματα μπορεί να φέρει αυτή η τακτική.
«Ούτε διάβολος ήμην, προ της παιδείας, ούτ’ άγγελον μ’ έκαμεν η παιδεία. Αλλ’ ο απαίδευτος Παπατρέχας, χωρίς να ήτο κακός, έπραττε κ’ έλεγε πολλά κακά, διότι δεν ήξευρεν ο ταλαίπωρος, ούτε τι έπρασσεν, ούτε τι έλεγεν». «Η απαιδευσία πολλήν ενδίδωσι ροπήν εις αδικίαν». Η παιδεία, τέκνον μου (τώρα το καταλαμβάνω ο δυστυχής), όταν είναι μοιρασμένη αναλόγως εις έθνος ολόκληρον, γίνεται φραγμός και τοίχος εις τας επιχειρήσεις των κακών ανθρώπων, και αν δεν των διορθώση την ψυχήν, τους αναγκάζει και μη θέλοντας να φαίνονται καλοί. (από τον Παπατρέχα)
Βγάλτε το καλύτερο από όλους. Κανείς δεν είναι απόλυτα κακός. Όλοι έχουν μια καλή πλευρά, απλά να περιμένετε και θα βγει.
Ουδείς εκών κακός, (Κανείς δεν είναι ηθελημένα κακός). Με την έννοια πως Αν κάποιος γεννηθεί σε ένα περιβάλλον κακών ανθρώπων, θα γίνει κι αυτός κακός, ενώ αν γεννιόταν ανάμεσα σε δίκαιους, θα γινόταν δίκαιος, άρα ο κακός έγινε κακός παρά την θέληση του.