Κόσμος πολύς χυμένος στους δρόμους, κίνηση εξαιρετική. Περνούν μονάδες του στρατού που πηγαίνουν στο μέτωπο. Οι φαντάροι τραγουδούν, το πλήθος χειροκροτεί και ζητωκραυγάζει. Αξίζει να είναι κανείς Έλληνας τις μέρες αυτές. (Νοέμβριος 1940)
Η Αμερική έχει τεράστια ελαττώματα. Αλλά ένα πράγμα δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς. Η Αμερική είναι πάντα σε κίνηση. Μπορεί να πηγαίνει στην κόλαση, βέβαια, αλλά τουλάχιστον δεν κάθεται ακίνητη.
Όταν δημιουργείτε ένα νέο έργο, το σημείο εκκίνησης πρέπει να είναι η σύγχρονη ζωή – όχι οι υπάρχουσες μορφές χορού.
Όταν δημιουργείτε ένα νέο έργο, το σημείο εκκίνησης πρέπει να είναι η σύγχρονη ζωή, όχι οι υπάρχουσες μορφές χορού.
Μπορώ να υπολογίσω την κίνηση ουράνιων σωμάτων αλλά όχι την τρέλα των ανθρώπων.
Ο χορευτής του μέλλοντος θα είναι αυτός του οποίου το σώμα και η ψυχή θα έχουν μεγαλώσει τόσο αρμονικά μαζί, ώστε η φυσική γλώσσα της ψυχής θα έχει γίνει η κίνηση του σώματος.
Εγώ, από τη μεριά μου, αναρωτιέμαι από τι είδους αίσθημα, μυαλό ή λόγο κατεχόταν αυτός ο άνθρωπος που πρώτος μόλυνε το στόμα του με αίμα, και επέτρεψε στα χείλη του να αγγίξουν τη σάρκα ενός δολοφονημένου όντος. Που έστρωσε το τραπέζι του με τις κατακρεουργημένες μορφές των νεκρών σωμάτων, και ισχυρίστηκε ως καθημερινή τροφή και νόστιμα πιάτα αυτά που ήξερε πως ήταν όντα προικισμένα με κίνηση, με αντίληψη και με φωνή.
Ο πρωταρχικός κανόνας της τέχνης είναι να προκαλεί ευχαρίστηση και συγκίνηση. Όλοι οι άλλοι κανόνες έχουν να κάνουν με την τήρηση του πρώτου κανόνα.
Η Τέχνη είναι το υψηλότερο μέσο που βοηθεί τους ανθρώπους να πλησιάσουν ο ένας τον άλλον. Τίποτε δεν μας ενώνει καλύτερα από μια κοινή καλλιτεχνική συγκίνηση.
Πολλά ταξίδια συνεχίζονται για πολύ καιρό ακόμα αφότου έχει σταματήσει η κίνηση στο χρόνο και στο χώρο.
Είμαι θύμα του ίδιου μου του εαυτού. Υπήρξε ένα διάστημα, που ήθελα να γνωρίζω τα πάντα. Αυτό το συναίσθημα με έκανε, συνήθως, να νοιώθω δυστυχισμένη. Απλά, δεν ήξερα πώς να το χρησιμοποιήσω. Τώρα, όμως, έχω μάθει να χρησιμοποιώ το συναίσθημα αυτό προς όφελός μου. Είμαι γεμάτη συγκίνηση και θέλω να απελευθερωθώ. Εάν είσαι επάνω στη σκηνή και (το συναίσθημα αυτό) λειτουργεί πραγματικά και έχεις το κοινό μαζί σου, αισθάνεσαι μια ενότητα.