Όλοι βρισκόμαστε στο έργο της ζωής. Αν μείνουμε θεατές θα πληρώσουμε. Αν πάρουμε μέρος στον θίασο θα πληρωθούμε!
Είναι εύκολο να αγαπάς τους ανθρώπους ως ανάμνηση. Το δύσκολο είναι να τους αγαπάς όταν βρίσκονται μπροστά σου.
Ευτυχία είναι όταν αυτά που σκέφτεσαι, αυτά που λες και αυτά που κάνεις, βρίσκονται σε αρμονία.
Είναι αναφαίρετο δικαίωμα των ανθρώπων να εφευρίσκουν τον εαυτό τους.
Στην αλλαγή βρίσκουν τα πράγματα ανάπαυση.
Τι άλλο ζητώ; Ένα ποτήρι κρασί και λίγους στίχους, λίγο ψωμί, όσο χρειάζεται για να ζω· κι εσένα πλάι μου, ακόμη κι αν βρισκόμαστε στην έρημο— δεν θα τ' αντάλλαζα ποτέ ούτε με τον θρόνο ενός Σουλτάνου.
Η δημιουργική δραστηριότητα θα μπορούσε να περιγραφεί ως ένα είδος της διαδικασίας μάθησης, όπου δάσκαλος και μαθητής βρίσκονται στο ίδιο πρόσωπο.
Τραγωδία, όταν ένα ώριμο μυαλό και μια ρομαντική καρδιά βρίσκονται στο ίδιο σώμα.
Βρισκόμενη μεταξύ Ασίας και Ευρώπης, εύκολα κατανοεί η Ελλάδα το νόημα της μυστικοπαθούς Ανατολής και συγχρόνως δέχεται το εκλεπτυσμένο πνεύμα των Ευρωπαίων, δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο μια σωτήρια για ολόκληρη την ανθρωπότητα ισορροπία. (Κειμένη μεταξύ Ασίας και Ευρώπης ευκόλως θα κατανοή η Ελλάς το νόημα της μυστικοπαθούς ζωής της Ανατολής, ενώ αφ’ ετέρου θα εισδέχεται το εκλεπτυσμένον πνεύμα των Ευρωπαίων δημιουργούσα κατ’ αυτόν τον τρόπον μίαν δι’ ολόκληρον την ανθρωπότητα σωτήριον ισορροπίαν)
Εφόσον τα εισοδήματα μου αρκούν για να ζήσω, αρνούμαι μέχρι δεκάρας τα δημόσια χρήματα, την ώρα που βρισκόμαστε ανάμεσα σε ερείπια και ανθρώπους βυθισμένους στην χειρότερη ανέχεια Εφ’ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν. (στην Δ εθνοσυνέλευση, καθώς αρνείται τον μισθό του Κυβερνήτη όσο υπάρχουν ερείπια και άνθρωποι πεινασμένοι )
Σε αυτό που βρίσκουμε τη χαρά, θα βρούμε και τη λύπη.
Δεν ζω παρά μόνο για τις στιγμές που βρίσκομαι στο πόντιουμ και για να ζήσω τις στιγμές αυτές, ξοδεύω τη ζωή μου και ετοιμάζω τον εαυτό μου με απογυμνωτική πειθαρχία, αμφιβολίες και ταπεινοσύνη
Δεν με ενδιαφέρει αν οι άνθρωποι με μισούν. Φαντάζομαι πως οι περισσότεροι αυτό νιώθουν. Το ερώτημα είναι αν βρίσκονται σε θέση να κάνουν κάτι γι’ αυτό.
Οι σοφοί άνθρωποι φτιάχνουν περισσότερες ευκαιρίες από όσες βρίσκουν.
Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο Σήμερα, γιατί το έδαφος του Αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια …και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής.
Η αλήθεια υπάρχει. Μόνο τα ψέματα εφευρίσκονται.
Έτσι πλάστηκε από θεού ο άνθρωπος, να συνταιριάζεται με το κάθε τι, μα καλό είναι μα κακό. Αν δεν ήταν έτσι θα τρελαινόταν όλος ο κόσμος με τ’ ανεπάντεχα που τόνε βρίσκουν κάθε τόσο.
Και η μέρα έρχεται που ο κίνδυνος να παραμείνουμε κλεισμένοι στο μπουμπούκι είναι πολύ πιο επώδυνος από το ρίσκο που απαιτείται για να ανθίσουμε.
Σαν ένας άνθρωπος που περπατεί μόνος και μέσα στο τρισκόταδο, αποφάσισα να πηγαίνω τόσο αργά και να χρησιμοποιώ σε όλα τόση περίσκεψη ώστε κι αν ακόμα προχωρούσα πολύ λίγο, τουλάχιστον θα φυλαγόμουν καλά από τα πεσίματα.
Καταπίνουμε λαίμαργα κάθε ψέμα που μας κολακεύει, αλλά πίνουμε λίγο λίγο και με δυσκολία μια αλήθεια που βρίσκουμε πικρή.
Ίσως, όταν βρεθούμε στο σημείο να θέλουμε τα πάντα, να συμβαίνει επειδή βρισκόμαστε πολύ κοντά στο να μη θέλουμε τίποτα.
Η ζωή που έχει στο μερτικό της την εγκράτεια, το θάρρος, τη σοφία και την υγεία, είναι πιο ευχάριστη από εκείνη όπου βρίσκονται η ασωτία, η δειλία, η τρέλα ή η αρρώστια.
Οι ανόητοι, παραβλέπουν τα χρήσιμα, ακόμη κι όταν βρίσκονται μπροστά τους. (Οι ανόητοι και παρόντα τα χρηστά παρορώσι και αμελούσι).
Βρίσκουμε ρυθμό παντού, σε κάθε έργο τέχνης, στη φύση, στη ζωή αλλά και στον θάνατο.
Ο άνθρωπος επηρεάζεται από το περιβάλλον του και από τις καταστάσεις που βιώνει ευρισκόμενος μέσα σε αυτό.
Βρίσκομαι στο παρών. Δεν μπορώ να ξέρω τι θα φέρει το αύριο. Μπορώ να γνωρίζω μονάχα την αλήθεια για μένα σήμερα. Αυτήν καλούμαι να υπηρετήσω και την υπηρετώ με πλήρη διαύγεια.
Οι άνθρωποι γκρινιάζουν για τις περιστάσεις μέσα στις οποίες βρίσκονται, δεν πιστεύω στις περιστάσεις. Οι άνθρωποι που γίνονται σημαντικοί είναι αυτοί που ψάχνουν για τις περιστάσεις κι αν δε μπορούν να τις βρούνε, τότε τις φτιάχνουν.
Συχνά ψάχνουμε εκείνο που δεν μπορούμε να βρούμε και βρίσκουμε εκείνο που δεν ψάχνουμε.
Όπου κι αν βρίσκομαι, θα αισθάνομαι την ευθύνη του να είσαι Κουβανός επαναστάτης και σαν τέτοιος θα συμπεριφέρομαι. Δεν λυπάμαι που δεν άφησα τίποτα υλικό στη γυναίκα και τα παιδιά μου. Είμαι ευτυχισμένος που έγινε έτσι. Δε ζητώ τίποτα γι αυτούς γιατί το κράτος θα φροντίσει να έχουν αρκετά για να ζήσουν και να μορφωθούν...(Αποχαιρετιστήριο γράμμα στον Φιντέλ Κάστρο)
Η ζωή είναι μια διαρκής Άνθηση και όσο περαιτέρω ταξιδεύουμε τόσο περισσότερη αλήθεια μπορούμε να κατανοήσουμε. Το να καταλάβουμε τα πράγματα που είναι στην πόρτα μας είναι η καλύτερη προετοιμασία για να καταλάβουμε όσα βρίσκονται παραπέρα.
Βρίσκουμε καταφύγιο στη μετριότητα, από απελπισία για το ωραίο που ονειρευτήκαμε.
Είμαι ζογκλέρ κάνω πιρουέτες για να διασκεδάσω τον κόσμο, σατιρίζω όσους βρίσκονται στην εξουσία, δείχνω πόσο φουσκωμένοι και ματαιόδοξοι είναι οι ισχυροί που κάνουν πολέμους στους οποίους εμείς σκοτώνομαστε. Τους αποκαλύπτω για αυτό που είναι. Βγάζω το πώμα και ... φσσσσ ... ξεφουσκώνουν.
Οι άνθρωποι δεν θα βρίσκουν χρόνο για σένα αν συνεχώς είσαι θυμωμένος ή παραπονιέσαι.
Οι επαναστάτες βρίσκουν λόγο ύπαρξής στο ότι το υπάρχον έχει ξεπεραστεί και ήδη ωριμάζει κάτι άλλο. Οι κύριοι του παρελθόντος έβρισκαν το λόγο ύπαρξής τους στο ότι δημιουργούσαν και διατηρούσαν αυτό που τώρα πρέπει να εξαλειφθεί.