η ζωή μου ήταν αιχμάλωτη της επιβίωσης. Τώρα ξέρω πως η εξάρτηση είναι η πιο ανίατη αναπηρία
Το θέμα είναι τώρα τι λες.. Καλά φάγαμε καλά ήπιαμε.. Καλά τη φέραμε τη ζωή μας ως εδώ.. Μικροζημιές και μικροκέρδη συμψηφίζοντας.. Το θέμα είναι τώρα τι λες.
Τώρα θα με ξεχάσουν, Και τα βιβλία μου θα σαπίσουν στα ντουλάπια, Και δε θα ονομάσουν με το όνομα της Αχμάτοβα Μήτε οδό, μήτε ποιητική ρίμα..
Πάντα οι νικημένοι έχουνε τ’ άδικο. Και τ’ άβουλο πλήθος πάει ταχτικά με τους νικητές. Ως τώρα η ιστορία του Κόσμου είναι ιστορία των Νικητών.
Είμαι ένας δειλός, υπέκυψα στη ζήλια και τώρα τρώει την καρδιά μου.
Ο φιλόσοφος πασχίζει να βρει την ελευθερώτρια λέξη, τη λέξη δηλαδή που θα μας επιτρέψει επιτέλους να συλλάβουμε εκείνο που συνεχώς μέχρι τώρα βάραινε στη συνείδησή μας , δίχως να καταλαβαίνουμε πώς
Κάθε άνθρωπος στη γη είναι απόγονος όλων των αρχόντων και όλων των σκλάβων που έζησαν ως τώρα.
Επαγγελματίες επαναστάτες, Παλιά τους στρίμωξαν και τα κατέβασαν, Τώρα παίρνουν χάπια και οινόπνευμα να κοιμηθούν αλλά βλέπουν όνειρα και δεν κοιμούνται
Ο καθένας φεύγει απ’ τη ζωή, σαν να ‘ρθε τώρα μόλις.
Τι κόσμο χτίζουμε, που δεν μπορούμε ακόμα να κατευθύνουμε τη νεανική ενέργεια σε θετικούς στόχους; Αιώνες τώρα γεννιούνται παιδιά σ' ένα άδικο περιβάλλον.
Δεν πουλώ ύφος, στυλ, λογοτεχνία. Δεν γράφω διηγήματα. Καταθέτω γεγονότα και συμπτώματα της εποχής που ζω. Όλα όσα γράφω συνέβησαν. Σε μένα ή σε άλλους. Χρόνια τώρα σπαταλιέμαι, παρακολουθώντας όλα κι όλους.
Η Βοσνία είναι μια περίπλοκη χώρα: τρεις θρησκείες, τρία έθνη ο εθνικισμός είναι ισχυρός και στα τρία έθνη. Σε δύο από αυτά υπάρχει πολύς ρατσισμός, σοβινισμός, αυτονομισμός. Και τώρα πρέπει να κάνουμε κράτος με αυτά.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα, και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν. Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.
Αν όλοι κοιτούσαν τη δουλειά τους, ο κόσμος θα γυρνούσε πολύ γρηγορότερα απ' ό,τι τώρα.
Μπορεί να έχουμε έρθει όλοι με διαφορετικά καράβια, αλλά είμαστε όλοι στην ίδια βάρκα τώρα.
Τίποτα στη ζωή δεν είναι για να φοβόμαστε, είναι μόνο για να κατανοούμε. Τώρα είναι η ώρα για να καταλάβουμε περισσότερα, έτσι ώστε να φοβόμαστε λιγότερο.
Κάποτε οι άνθρωποι σπούδαζαν για να τελειοποιούν τον εαυτό τους. Τώρα σπουδάζουν για να προξενούν τον θαυμασμό των άλλων.
«Ούτε διάβολος ήμην, προ της παιδείας, ούτ’ άγγελον μ’ έκαμεν η παιδεία. Αλλ’ ο απαίδευτος Παπατρέχας, χωρίς να ήτο κακός, έπραττε κ’ έλεγε πολλά κακά, διότι δεν ήξευρεν ο ταλαίπωρος, ούτε τι έπρασσεν, ούτε τι έλεγεν». «Η απαιδευσία πολλήν ενδίδωσι ροπήν εις αδικίαν». Η παιδεία, τέκνον μου (τώρα το καταλαμβάνω ο δυστυχής), όταν είναι μοιρασμένη αναλόγως εις έθνος ολόκληρον, γίνεται φραγμός και τοίχος εις τας επιχειρήσεις των κακών ανθρώπων, και αν δεν των διορθώση την ψυχήν, τους αναγκάζει και μη θέλοντας να φαίνονται καλοί. (από τον Παπατρέχα)
Σε όλη μου τη ζωή, μου είπες ότι ο κόσμος είναι ένας σκοτεινός, σκληρός τόπος. Τώρα όμως βλέπω ότι το μόνο σκοτεινό και σκληρό είναι άνθρωποι σαν εσένα!
Το να υπάρχουν άνθρωποι –κι όχι μόνο Γερμανοί ή Ιταλοί– που να θαυμάζουν το Χίτλερ και το Μουσολίνι, και να τους θεωρούν «μεγάλους άνδρες», δείχνει πόσο χαμηλό είναι, ακόμα, το πνευματικό επίπεδο ενός μέρους σοβαρού της ανθρωπότητος, και πόση αθλιότης διανοητική βασιλεύει στον κόσμο, ακόμη και τώρα, στον καιρό μας…
Ό, τι είναι γραφτό να κάνεις κάνε το τώρα. Οι συνθήκες θα φαίνονται πάντα αδύνατες.
Λασπωμένη, ατιμασμένη, βουτηγμένη μέσα στο ίδιο της το αίμα, να πώς παρουσιάζεται η αστική κοινωνία, να ποιο είναι το πραγματικό της πρόσωπο. Τώρα μοιάζει με θηρίο αρπαχτικό, όργιο αναρχίας, μάστιγα του πολιτισμού και της ανθρωπότητας.
«Το επεισόδιο θεωρείται λήξαν» καθώς λεν και εμείς ας πούμε πως τη βάρκα του έρωτα τη συνέτριψε η ζωή. Είμαστε πάτσι τώρα οι δυo μας και δεν έχει νόημα να καταγραφούν κάθε αμοιβαίος πόνος, συμφορά και προσβολή. Να είστε καλά.
Πάντα ήξερα πως είμαι σταρ και τώρα φαίνεται πως κι ο υπόλοιπος κόσμος συμφωνεί μαζί μου.
Η μεγαλύτερη επιτυχία για έναν δάσκαλο είναι να πεί: "Τα παιδιά τώρα μπορούν να δουλέψουν σαν αν μην υπάρχω"
Κοιμόμουν όταν οι άλλοι υπέφεραν; Κοιμάμαι τώρα; Αύριο, όταν θα ξυπνήσω, ή νομίζω πως ξύπνησα, τι θα πω για το σήμερα;
Έχασα τόσα πράγματα που δε θα μπορούσα να τα καταγράψω και αυτές οι απώλειες είναι, τώρα πια, ό,τι μου ανήκει.
Με έκανες να περιμένω τόσο πολύ, τόσο πολύ ώστε Συνήθισα να μου λείπεις Επέστρεψες ύστερα από πολύ καιρό Τώρα αγαπώ το να μου λείπεις περισσότερο από όσο αγαπώ εσένα
Θα έρθει η εποχή που άνθρωποι όπως εγώ θα κοιτάξουν την δολοφονία των ζώων όπως τώρα κοιτάνε την δολοφονία ανθρώπων.
Γεύομαι τώρα την αλμύρα των πικρών ανέμων που της Αργούς φουσκώναν τα πανιά σαν ερωτεύονταν του Ιάσονα το όνειρο τα αστέρια.
Εγώ τους ίδιους ανθρώπους έβλεπα να κανονίζουν επί χούντας, τους ίδιους βλέπω και τώρα.
Τώρα πιστεύω ότι όλα τα ταξίδια είναι γελοία: το μόνο ταξίδι από το οποίο δεν επανέρχεσαι με άδεια χέρια είναι το ταξίδι μέσα σου.
Καθε στιγμή μπορεί να είναι η τελευταία μας. Όλα είναι πιο όμορφα γιατί είμαστε καταδικασμένοι. Ποτέ δεν θα είστε ομορφότεροι από ό, τι είστε τώρα. Δεν θα είμαστε ποτέ ξανά εδώ.
Κι η σκέψη, θεραπαινίδα περήφανη του Ανθρώπου, Μεθυσμένη, ξεχύνοταν τώρα να οδηγήσει
Η κόλαση επινοήθηκε ως αστυνομικός θεσμός για να εμπνέει φόβο στον κόσμο. Το χειρότερο είναι ότι τώρα πια δεν τρομάζει κανέναν, οπότε πρέπει να την καταργήσουμε.
Τώρα όμως η πράγματι επικρατούσα θρησκεία είναι ο πλέον ακάθαρτος και κτηνώδης υλισμός. Μόνον κατά πρόσχημα είναι η χριστιανοσύνη.
Κι εσύ Σωκράτη άρχισες λέγοντας ότι η αρετή δεν μπορεί να διδαχθεί και τώρα επιμένεις για το αντίθετο, προσπαθώντας να δείξεις ότι όλα είναι γνώση, δικαιοσύνη, καθαρό μυαλό, ακόμη και θάρρος, από τα οποία θα ακολουθήσει η αρετή που σίγουρα μπορεί να διδαχθεί.
Ο λαός έχει βαθμιαία κατακτηθεί από τη μπουρζουαζία, έχει διαποτιστεί από τη σκέψη της, και το μόνο που θέλει τώρα είναι να της μοιάσει. Αν ποθείς μια τέχνη του λαού, άρχισε δημιουργώντας ένα λαό!
Δεν μπορώ να αλλάξω τώρα το στυλ μου, το οποίο απέκτησα, όπως φαντάζεστε, με σκληρή δουλειά.
Στο γράψιμο βρήκα ό, τι δεν μπορούσα να βρω στο θέατρο, ίσως γιατί δεν ήμουν σε θέση να διαλέξω τους ρόλους που ο θιασάρχης ή ο σκηνοθέτης διάλεγαν για μένα. Τώρα φέρω ακέραιη την ευθύνη των βιβλίων μου.
Τώρα, προσπαθήστε να φορέσετε ένα μαύρο δέρμα για πέντε λεπτά. Ξέρω ότι δυσκολεύεστε να το κάνετε αυτό, αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να καταλάβετε την κατάστασής μας.
Από τώρα και στο εξής, το καθήκον μας ως Αφρικανοί είναι απλό. Παραμένουμε ελεύθεροι να ταξιδέψουμε με το ρεύμα ή να εναντιωθούμε σε αυτό.
Αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.
Άρχισε να είσαι τώρα αυτό που θες να γίνεις μετά.
Είμαι θύμα του ίδιου μου του εαυτού. Υπήρξε ένα διάστημα, που ήθελα να γνωρίζω τα πάντα. Αυτό το συναίσθημα με έκανε, συνήθως, να νοιώθω δυστυχισμένη. Απλά, δεν ήξερα πώς να το χρησιμοποιήσω. Τώρα, όμως, έχω μάθει να χρησιμοποιώ το συναίσθημα αυτό προς όφελός μου. Είμαι γεμάτη συγκίνηση και θέλω να απελευθερωθώ. Εάν είσαι επάνω στη σκηνή και (το συναίσθημα αυτό) λειτουργεί πραγματικά και έχεις το κοινό μαζί σου, αισθάνεσαι μια ενότητα.
Το αντικείμενο του καλλιτέχνη είναι η δημιουργία ομορφιάς. Τώρα το τι είναι ομορφιά, είναι άλλη ερώτηση.
Είκοσι χρόνια από τώρα θα είσαι πιο απογοητευμένος για τα πράγματα που δεν έκανες παρά για τα πράγματα που έκανες. Γι’ αυτό, λύσε τους κάβους. Σαλπάρισε μακριά από το σίγουρο λιμάνι. Εξερεύνησε, ονειρέψου, ανακάλυψε.
Η ευθύνη είναι στα χέρια σας. Πώς θα είστε σε δέκα χρόνια; Πώς θα κοιτάτε πίσω σε δέκα χρόνια από τώρα;
Τώρα που ζω με τον εαυτό μου βαθειά κι απόλυτα, θέλω να μάθω ο ίδιος ποιος υπήρξα, τι σκέφτηκα, πώς έζησα και τι είναι αυτό που συνθέτει την μελλοντική μου απουσία.
Οι επαναστάτες βρίσκουν λόγο ύπαρξής στο ότι το υπάρχον έχει ξεπεραστεί και ήδη ωριμάζει κάτι άλλο. Οι κύριοι του παρελθόντος έβρισκαν το λόγο ύπαρξής τους στο ότι δημιουργούσαν και διατηρούσαν αυτό που τώρα πρέπει να εξαλειφθεί.