Η αμάθεια οδηγεί στον φόβο. Ο φόβος οδηγεί στο μίσος. Το μίσος οδηγεί στην βία. Αυτή είναι η εξίσωση.
Ο φόβος είναι ένα τόσο ισχυρό συναίσθημα για τον άνθρωπο, ώστε όταν του επιτρέψουμε να κυριαρχήσει, διώχνει την συμπόνοια τελείως έξω από τις καρδιές μας.
Κάθε άνθρωπος είναι τόσο μικρός όσο ο φόβος που αισθάνεται και τόσο μεγάλος όσο ο εχθρός που επιλέγει.
Η λύπη κοιτάζει πίσω. Ο φόβος κοιτάζει τριγύρω. Η πίστη κοιτάζει ψηλά.
Ο φόβος πάντα ξεκινάει από την άγνοια.
Ο φόβος των διαρρηκτών δεν είναι μόνο ο φόβος να σε ληστέψουν, αλλά επίσης ο φόβος ενός ξαφνικού και απρόσμενου αρπάγματος μέσα από το σκοτάδι.
Μια ένδειξη του ότι είμαστε ερωτευμένοι είναι ο φόβος που νιώθουμε απέναντι στον έρωτα κι αν δεν νιώθουμε αγωνία γι’ αυτό που συμβαίνει, προφανώς δεν αγαπούμε.
Ίσως η ζωή να είναι ακριβώς αυτό ... ένα όνειρο και ένας φόβος.
Η σκέψη είναι υπεύθυνη για το φόβο. Μπορείτε να το δείτε και μόνοι σας. Όταν βρεθείτε αντιμέτωποι με κάτι, την ίδια στιγμή δεν υπάρχει φόβος. Μόνο όταν μπει μέσα η σκέψη δημιουργείται ο φόβος.
Στην υποταγή υπάρχει πάντα ο φόβος και ο φόβος πάντα θολώνει το μυαλό.
Ο φόβος και ο πόνος μπροστά στο θάνατο είναι η αιτία που έπλασε ο άνθρωπος τον κάτω κόσμο και τον Αδη. Και πάντα μέσα στη σφαίρα της ποίησης. Στη σφαίρα της θρησκείας όμως η αιτία αυτής της επινόησης, πέρα από το φόβο και τον πόνο, εκπορεύτηκε κυρίαρχα από το χυδαίο στοιχείο της ανθρώπινης φύσης. Και τέτοιο ονομάζω την ημιμάθεια, τον εγωισμό, και την ανανδρία…
Εξέθεσε τον εαυτό σου στο βαθύτερο φόβο σου. Μετά απ’ αυτό, ο φόβος δεν έχει δύναμη, και ο φόβος της ελευθερίας συρρικνώνεται κι εξαφανίζεται. Τότε είσαι ελεύθερος.
Αυτό που με αναγκάζει να γράφω είναι ο φόβος μην τρελαθώ.
Ο φόβος του κινδύνου είναι χιλιάδες φορές πιο τρομακτικός από τον κίνδυνο.
Τα πάθη που ωθούν τους ανθρώπους προς την ειρήνη είναι ο φόβος του θανάτου, η επιθυμία των πραγμάτων που απαιτούνται για μιαν άνετη διαβίωση και η ελπίδα ότι αυτά θ' αποκτηθούν με την εργατικότητα.