Έχει χτυπήματα η ζωή τόσο σκληρά… Δεν ξέρω! Χτυπήματα σαν απ’ την οργή Θεού, λες και μπροστά τους η ταραχή όλων των πόνων ήταν μια λίμνη στην ψυχή… Δεν ξέρω!
Αϋπνία είναι να φοβάσαι και να μετράς περασμένα μεσάνυχτα τα σκληρά και μοιραία χτυπήματα της καμπάνας.
Η μοναξιά, μου είπε η μητέρα, είναι σαν ένα χτύπημα σφυριού που καταστρέφει το γυαλί, αλλά σκληραίνει το ατσάλι.
Το να μάθεις να σκέφτεσαι, να είσαι ακριβής, να ζυγίζεις τις λέξεις σου, να ακούς τον άλλον, σημαίνει να είσαι ικανός να διαλέγεσαι και είναι το μόνο μέσο για να αναχαιτισθεί η τρομακτική βία που αυξάνεται γύρω μας. Ο λόγος είναι η έπαλξη κατά της κτηνωδίας. Όταν δεν ξέρουμε, όταν δεν μπορούμε να εκφραστούμε, όταν ο λόγος δεν είναι επαρκής, όταν δεν είναι αρκετά επεξεργασμένος επειδή η σκέψη είναι ασαφής και μπερδεμένη, δεν απομένουν παρά οι γροθιές, τα χτυπήματα, η άξεστη, βλακώδης, τυφλή βία...
Όταν κάποιος χτυπάει ένα χαλί, τα χτυπήματα δεν είναι προς το χαλί, αλλά κατά της σκόνης σε αυτό.
Κάτω από τα χτυπήματα της μοίρας το κεφάλι μου είναι ματωμένο, μα όρθιο.