Πάντα οι νικημένοι έχουνε τ’ άδικο. Και τ’ άβουλο πλήθος πάει ταχτικά με τους νικητές. Ως τώρα η ιστορία του Κόσμου είναι ιστορία των Νικητών.
Μια από τις βασικές πηγές προέλευσης των φιλοσοφικών παθήσεων – η μονομερής δίαιτα. Το να τρέφεις τη σκέψη σου με ένα μοναδικό είδος παραδειγμάτων.
Μπορεί να μην συμφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπίσω μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες. Θ’ αφήσουμε αυτόν τον κόσμο ακριβώς όπως τον βρήκαμε: ανόητο, άδικο και κακό.
Είναι επικίνδυνο να έχεις δίκιο όταν η κυβέρνηση έχει άδικο. Απαγορεύεται να σκοτώνεις. Γι’ αυτό, όλοι οι δολοφόνοι τιμωρούνται, εκτός αν σκοτώνουν σε μεγάλους αριθμούς και υπό τον ήχο σαλπίγγων
Οι προσπάθειες που κάνουμε για να ξεφύγουμε από το πεπρωμένο μας, έχουν σαν μοναδικό αποτέλεσμα να μας οδηγήσουν σ’ αυτό.
Ο δίκαιος άνθρωπος έχει ηρεμία, ενώ ο άδικος είναι γεμάτος ταραχή.
Τι κόσμο χτίζουμε, που δεν μπορούμε ακόμα να κατευθύνουμε τη νεανική ενέργεια σε θετικούς στόχους; Αιώνες τώρα γεννιούνται παιδιά σ' ένα άδικο περιβάλλον.
(Όποιος είναι αξιόπιστος στα λίγα είναι αξιόπιστος και στα πολλά κι όποιος είναι άδικος στα λίγα είναι άδικος και στα πολλά)
Ανάμεσα στα δημιουργήματα της ανθρώπινης ιστορίας ένα είναι μοναδικά μοναδικό: το δημιούργημα που δίνει τη δυνατότητα στη συγκεκριμένη κοινωνία να αυτοαμφισβητείται.
Ο μοναδικός λυρισμός που έχει ο κοινός άνθρωπος είναι η σεξουαλικότητα.
Αν βασιστούμε στις θεωρίες των θεολόγων, θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι ο Θεός έπλασε τους ανθρώπους με μοναδικό σκοπό να γεμίσει με κόσμο την κόλαση.
Κάθε ανόητος γνωρίζει πως δουλεύοντας σκληρά πάνω σε κάτι που θέλεις να πετύχεις είναι ο μοναδικός τρόπος για να είσαι ευτυχισμένος.
Πάνω σε αυτόν τον πρώτο, και κατά μία έννοια, τον μοναδικό κανόνα του λόγου, ότι για να μάθεις πρέπει να επιθυμείς να μάθεις, και θέλοντας να μην είσαι ικανοποιημένος με αυτό που ήδη τείνεις να σκέφτεσαι, ακολουθεί ένα συμπέρασμα που αξίζει να γίνει εγγεγραμμένο σε κάθε τοίχο της πόλης της φιλοσοφίας: Μην κλείνετε τον δρόμο της έρευνας.
Τα δύο χαρακτηριστικά ενός έργου τέχνης: Πρώτον, να είναι απερίγραπτο, δεύτερον να είναι μοναδικό.
Ο μοναδικός έπαινος που πρέπει να κάνουν σε έναν καλλιτέχνη, είναι να αγοράζουν τα έργα του.
Ο κίνδυνος για τη δημοκρατία, ο μοναδικός, ο πραγματικός κίνδυνος, είναι η δημαγωγία. Ας μην υποκύψουμε σ' αυτόν. Τίποτε δεν άλλαξε από την εποχή του Αλκιβιάδη.
Το μοναδικό πρόσωπο που δεν μπορεί να δεχτεί βοήθεια είναι εκείνο που συνεχώς κατηγορεί τους άλλους.
Ο χρόνος είναι το νόμισμα της ζωής σου. Είναι το μοναδικό νόμισμα που έχεις και μόνο εσύ μπορείς να αποφασίσεις πώς θα το ξοδεύεις. Πρόσεχε μόνο μην αφήνεις άλλους ανθρώπους να το ξοδεύουν αυτοί για σένα.
Το παράδειγμα δεν είναι ο κύριος τρόπος να επηρεάζεις τους άλλους. Είναι ο μοναδικός.
Η ζωτική δύναμη του έρωτα: θα ήταν άδικο να κακολογήσουμε ένα συναίσθημα που κατάφερε να επιβιώσει του ρομαντισμού και του μπιντέ.
Να τάσσεσαι σε κάθε περίσταση στο πλευρό των καταπιεσμένων ακόμη κι όταν εχουν άδικο, χωρίς ωστόσο να σου διαφεύγει πώς είναι κι αυτοί πλασμένοι από την ίδια λάσπη όπως οι καταπιεστές τους.
Η μουσική μας δίνεται με μοναδικό σκοπό την δημιουργία μιας τάξης στα πράγματα, συμπεριλαμβανομένου, και ειδικότερα, τον συντονισμό του ανθρώπου με τον χρόνο.
Εἰ ἀναγκαῖον εἵη ἀδικεῖν ἤ ἀδικεῖσθαι, ἑλοίμην ἅν ἀδικεῖσθαι μᾶλλον ἤ ἀδικεῖν, ( Αν ήταν αναγκαίο να αδικώ ή να αδικούμαι, θα προτιμούσα να αδικούμαι παρά να αδικώ)
Οι τρεις βασικοί νόμοι της ζωής είναι: το άνισο, το άδικο, το ανήθικο.
Όπου το κράτος είναι ο μοναδικός εργοδότης, αν είσαι στην αντιπολίτευση θα λιμοκτονείς.
Απαιτούν οι άνθρωποι ένα πραγματικά δίκαιο σύστημα; Ωραία, θα το τακτοποιήσουμε, έτσι ώστε να ικανοποιηθούν με ένα λιγότερο άδικο… Θέλουν επανάσταση; Καλά θα τους δώσουμε μεταρρυθμίσεις – πολλές μεταρρυθμίσεις, θα τους πνίξουμε στις μεταρρυθμίσεις. Ή μάλλον, θα τους πνίξουμε στις υποσχέσεις μεταρρυθμίσεων, επειδή δεν θα τους δώσουμε ποτέ πραγματικές μεταρυθμίσεις!
Κάθε άνθρωπος γεννιέται σαν πολλοί άνθρωποι και πεθαίνει ως μοναδικός.