Μέρες που κράτησα, μέρες που έχασα, μέρες που μεγάλωσαν πια, και σαν κόρες αφήνουν το λιμάνι της αγκαλιάς μου.
Το ν’ αγκαλιάσει κανείς μια γυναίκα ή το να γράψει ένα ποίημα είναι ένα και το αυτό.
3.Αγκαλιάστε τον θάνατο ως μέρος της ζωής.
Αν δεν αγκαλιάσεις τον εαυτό σου εσύ πρώτα, μην περιμένεις να το κάνει άλλος. Αγάπα τον άνθρωπο γιατί είσαι εσύ.
Μεσ’ στο σκοτάδι, ένα ολόκληρο κοπάδι γηρατειά κρύβονται στην αγκαλιά μου.
Είναι τόσο σημαντικό οι άνθρωποι σε νεαρή ηλικία να καλούνται να αγκαλιάσουν την κλασική μουσική και την όπερα.
Όταν στο τέλος της ζωής τους οι άνθρωποι κοιτάζουν προς τα πίσω, ανακαλύπτουν πως έζησαν όλη του τη ζωή εν αναμονή. Με έκπληξη θα συνειδητοποιήσουν ότι αυτό που άφησαν να τους διαφύγει χωρίς να εκτιμήσουν και απολαύσουν δεν ήταν τίποτε άλλο από την ζωή τους. Έτσι λοιπόν ο άνθρωπος ξεγελασμένος από την ελπίδα χορεύει προς την αγκαλιά του θανάτου.