Η ίσια γραμμή ανήκει στους ανθρώπους, η καμπύλη στον Θεό.
Η γνώση, η πληροφορία, είναι από τη φύση τους κοινά αγαθά που κανονικά ανήκουν σε όλους, που δεν μπορούν να εμπορευματοποιηθούν ή να γίνουν ιδιωτική ιδιοκτησία χωρίς να ακρωτηριαστεί η χρησιμότητα τους.
(Ανόητε, αυτή τη νύχτα θα παραδώσεις τη ζωή σου. Αυτά, λοιπόν, που ετοίμασες σε ποιόν ανήκουν;)
Ποιος εις τον κόσμον φάνηκε κι αγάπη δεν κατέχει, ποιος δεν την εδοκίμασε; ποιος δεν τηνε ξετρέχει;
Από όλα τα συναισθήματά μας, το μόνο που πραγματικά δεν ανήκει σε εμάς είναι η ελπίδα. Η ελπίδα ανήκει στη ζωή, η ίδια η ζωή υπερασπίζεται τον εαυτό της.
Η τελειότητα ανήκει στη διήγηση των γεγονότων, όχι σε αυτά που ζούμε.
Περιέργως, μου αρέσει το είδος στο οποίο ανήκω: οι άνθρωποι.
Έχασα τόσα πράγματα που δε θα μπορούσα να τα καταγράψω και αυτές οι απώλειες είναι, τώρα πια, ό,τι μου ανήκει.
Ορισμένοι φωτογράφοι κάνουν τέχνη. Εγώ δεν ανήκω σε αυτούς. Εγώ είμαι απλώς ένας μισθωμένος εκτελεστής
Το μόνο άσχημο με τη σημερινή νεολαία είναι ότι δεν ανήκουμε πλέον σ’ αυτήν.
Η επιστήμη δεν γνωρίζει χώρα, γιατί η γνώση ανήκει στην ανθρωπότητα, είναι η δάδα που φωτίζει όλο τον κόσμο.
Δεν είναι πρόθεση της ζωής να μας κάνει τέλειους. Όποιος είναι τέλειος, ανήκει σε μουσείο.
Όλη η τέχνη είναι προπαγάνδα. ... Η μόνη διαφορά είναι στο είδος της προπαγάνδας. Δεδομένου ότι η τέχνη είναι απαραίτητη για την ανθρώπινη ζωή, δεν μπορεί να ανήκει μόνο στους λίγους. Η τέχνη είναι η παγκόσμια γλώσσα και ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα. Όλοι οι ζωγράφοι είναι προπαγανδιστές ή αλλιώς δεν είναι ζωγράφοι.
Ποίηση είναι το ανοιγοκλείσιμο μιας πόρτας, αφήνοντας αυτούς που κοιτάζουν να μαντέψουν τι ήταν αυτό που φάνηκε για μια στιγμή.
Είμαι μια φωνή που ανήκει σε βασανισμένη χώρα.
Δεν επιτρέπεται να παραπονιόμαστε, ό,τι κι αν συμβεί, αφού καθόμαστε ήσυχα και άνετα στις πολυθρόνες μας, δειπνούμε και συζητούμε, παρόλο που ξέρουμε πως η ζωή είναι κόλαση. Ακόμη κι εμείς ανήκουμε στους διαβόλους.