Τα απογεύματα του Σαββάτου Ήμασταν ταριχευμένοι στον χρόνο
Οἱ ἄνθρωποι καταντήσανε σὰν ἄδεια κανάτια, καὶ προσπαθοῦν νὰ γεμίσουν τὸν ἑαυτό τους, ρίχνοντας μέσα ἕνα σωρὸ σκουπίδια, ἐκθέσεις μὲ τερατουργήματα, μπάλλες, ὁμιλίες καὶ ἀερολογίες, καλλιστεῖα, ποὺ μετριέται ἡ ἐμορφιὰ μὲ τὴ μεζούρα, ἠλίθιους καρνάβαλους, συλλόγους λογῆς-λογῆς μὲ γεύματα καὶ μὲ σοβαρὲς συζητήσεις γιὰ τὸν ἴσκιο τοῦ γαϊδάρου, συνδέσμους ἀφιερωμένους στοὺς ἀποθεωμένους ἄνδρας τῆς Εὐρώπης κι ἕνα σωρὸ ἀλλὰ τέτοια. Αὐτή, μὲ μιὰ ματιά, εἶναι ἡ εἰκόνα τῆς ἀνθρωπότητας σήμερα, ποὺ νὰ μὴν ἀβασκαθῇ!
Το μεσημεριανό γεύμα σκοτώνει το μισό Παρίσι και το βραδινό το άλλο μισό.
Όταν ταξιδεύω με την άμαξα, ή όταν περπατάω μετά από ένα καλό γεύμα, ή την νύχτα όταν δεν μπορώ να κοιμηθώ, σε τέτοιες περιστάσεις ρέουν ασταμάτητες οι καλύτερες ιδέες.
Η ζωή του εργένη είναι ένα εξαιρετικό πρωινό, ένα επίπεδο γεύμα και ένα θλιβερό δείπνο.
Τα απογεύματα του Σαββάτου Ήμασταν ταριχευμένοι στον χρόνο