B.K.S. Iyengar- Google Doodle: 97 χρόνια από την γέννηση του δάσκαλου της γιόγκα Iyengar.
Η γιόγκα μας μαθαίνει πως να θεραπεύουμε ότι δεν υποφέρουμε και πως να υποφέρουμε ότι δεν θεραπεύεται.
Η γιόγκα δεν αλλάζει μόνο τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα, αλλάζει το άτομο που βλέπει.
Η γιόγκα σου επιτρέπει να ανακαλύψεις ένα κοινούργιο είδος ελευθερίας που δεν ήξερες ότι υπάρχει.
Η γιόγκα δίνει τη δυνατότητα να ξαναβρείς την αίσθηση της ολότητας στη ζωή, όπου δεν αισθάνεσαι οτι πρέπει συνεχώς να ενώνεις σπασμένα κομμάτια.
Η γιόγκα είναι σαν τη μουσική. Ο ρυθμός του σώματος, η μελωδία του νου, και η αρμονία της ψυχής δημιουργούν την συμφωνία της ζωής.
Η βία είναι το τελευταίο καταφύγιο των ανίκανων.
Φιλόσοφος είναι ο άνθρωπος που πρέπει να γιατρέψει πολλές διανοητικές του ασθένειες πριν φθάσει στις έννοιες τις υγιούς ανθρώπινης διάνοιας.
Ο άνθρωπος εκ φύσεως λατρεύει το καινούργιο.
Η πολύχρονη εμπειρία μου με έχει διδάξει ότι οι άνθρωποι που γνωρίζουν και κατανοούν λίγα, είναι αυτοί που υποστηρίζουν φανατικότερα τις απόψεις τους, ενώ όσοι κατανοούν ένα πλήθος πράγματα, είναι πολύ προσεκτικοί και δεκτικοί όταν κρίνουν κάτι καινούργιο.
Πότε θ’ ανθίσουνε τούτοι οι τόποι; Πότε θα 'ρθούνε κανούργιοι ανθρώποι, να συνοδεύσουνε την βλακεία στην τελευταία της κατοικία;
Κάθε δράκος γεννά και έναν Άγιο Γεώργιο που θα σκοτώσει τον δράκο.
Το ισχυρότερο προπύργιο της εξουσίας είναι η ομοιομορφία. Η ελάχιστη απόκλιση από αυτή είναι το μέγιστο έγκλημα
Έτσι και αλλιώς, ο μιλιταρισμός είναι το σημαντικότερο προπύργιο του καπιταλισμού. Τη στιγμή που ο πρώτος θα υπονομευτεί, ο καπιταλισμός θα καταρρεύσει.
Η κρίση έγκειται στο γεγονός ότι έχει πεθάνει το παλίο χωρίς να έχει γεννηθεί το καινούργιο.
Πόσο συχνά όταν είμαστε άνετα, αρχίζουμε να ψάχνουμε για κάτι καινούργιο!
Βίος ανεόρταστος μακρή οδός απανδόκευτος. Ζωή χωρίς γιορτές είναι δρόμος μακρινός χωρίς πανδοχείο.
Τίποτε δεν δίνει σ’ έναν φοβισμένο άνθρωπο περισσότερο κουράγιο από το φόβο ενός άλλου.
Τι όμορφο που είναι ένα βιβλίο, που επινοήθηκε για να πιάνεται στο χέρι, ακόμη και στο κρεβάτι, ακόμη και μέσα σε μία βάρκα, ακόμη και εκεί όπου δεν υπάρχουν ηλεκτρικές πρίζες, ακόμη κι αν έχει αποφορτιστεί κάθε μπαταρία και αντέχει τα σημάδια και τα τσαλακώματα, μπορεί να αφεθεί να πέσει καταγής ή να παρατηθεί ανοιγμένο στο στήθος ή στα γόνατα όταν μας παίρνει ο ύπνος, μπαίνει στην τσέπη, φθείρεται, καταγράφει την ένταση, την επιμονή ή τον ρυθμό των αναγνώσεών μας, μας υπενθυμίζει (αν φαίνεται πολύ καινούργιο ή άκοπο) ότι δεν το διαβάσαμε ακόμη…»
Οι περισσότεροι άγιοι ήταν φτωχοί, όμως αυτό δεν σημαίνει πως οι περισσότεροι φτωχοί είναι άγιοι.
Αεργοίς αιέν εορτά. (Για όσους δεν δουλεύουν, πάντα είναι γιορτή)
Έχεις ευθύνη. Δεν κυβερνάς πια μονάχα τη μικρή ασήμαντη ύπαρξή σου. Είσαι μια ζαριά όπου για μια στιγμή παίζεται η μοίρα του σογιού σου.
Χρειάζεται κουράγιο για να μεγαλώσει κανείς και να γίνει αυτό που πραγματικά είναι.
Όταν ο Θεός σου δίνει ένα δώρο, σου δίνει επίσης κι ένα μαστίγιο. Το μασίγιο προορίζεται αποκλειστικά για αυτομαστίγωση.
Έχω ένα όνειρο, ότι μια μέρα, στους κόκκινους λόφους της Τζώρτζια, οι γιοι πρώην σκλάβων και οι γιοι πρώην ιδιοκτητών σκλάβων θα καθίσουν δίπλα-δίπλα στο τραπέζι της αδελφοσύνης.
Κάθε πρόοδος γεννάει μια νέα ελπίδα που εξαρτάται από τη λύση ενός καινούργιου προβλήματος. Ο φάκελος δεν κλείνει ποτέ.
Μην φοβάσαι τον πλούσιο, τον γιο της πλύστρας να φοβάσαι.
Μάθηση είναι να καταλαβαίνεις ξαφνικά κάτι που καταλάβαινες σε όλη σου τη ζωή, αλλά με ένα καινούργιο τρόπο.
Άγιος είναι αυτός που καταλαβαίνει ότι η κάθε του πράξη είναι εγωιστική.
Λασπωμένη, ατιμασμένη, βουτηγμένη μέσα στο ίδιο της το αίμα, να πώς παρουσιάζεται η αστική κοινωνία, να ποιο είναι το πραγματικό της πρόσωπο. Τώρα μοιάζει με θηρίο αρπαχτικό, όργιο αναρχίας, μάστιγα του πολιτισμού και της ανθρωπότητας.
Η δημιουργικότητα απαιτεί κουράγιο
Αν θέλεις να είσαι άγιος, δίδαξε καλά τα παιδιά σου. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση, οι κακές πράξεις που αυτά θα κάμουν, σε σένα πρόκειται ν' αποδοθούν.
Άγιος: Νεκρός αμαρτωλός, σε αναθεωρημένη και επιμελημένη έκδοση.
Πρόγονός μου υπήρξεν ο περίφημος λόγιος Θεόδωρος Ιωάννου Μποσταντζόγλου, τον οποίον ουδείς εγνώριζεν εν όσω έζη και ο οποίος όταν απέθανε, τότε ήταν που δεν έγινε καθόλου λόγος δι’ αυτόν.
Αγάπη είναι όταν συναντάς κάποιον που σου λέει κάτι καινούργιο για τον εαυτό σου.
Στα νιάτα οι λέξες είναι γιομάτες από ψίχα, από χυμό και φωτιά. Κατόπι αδειάζουν λίγο – λίγο κι απομένουν κούφια τσόφλια
«…Θεέ μου! Δος μου δύναμη λίγο να ζήσω ακόμη, να ιδώ ξανά την άνοιξη και τ’ άγιο καλοκαίρι».
Με ένα φιλί, ας σαλπάρουμε σε έναν άγνωστο καινούργιο κόσμο.
Κάθε κυβέρνηση έχει καθήκον να αποφύγει ένα πόλεμο όπως κάθε καπετάνιος έχει καθήκον να αποφύγει ένα ναυάγιο.
Πέταξε τα όνειρά σου στο άπειρο σαν χαρταετό, και δεν ξέρεις τι θα φέρουν πίσω, μια καινούργια ζωή, έναν καινούργιο φίλο, μια καινούργια αγάπη ή μια καινούργια χώρα.
Το να πεθαίνεις είναι μια άγρια νύχτα και ένας καινούργιος δρόμος.
Κάθε γυναίκα, εκτός κι αν είναι ηλίθια, αργά ή γρήγορα συναντάει κάποιον άντρα-ναυάγιο και προσπαθεί να τον σώσει. Ενίοτε το πετυχαίνει. Και κάθε γυναίκα, αργά ή γρήγορα, βρίσκει έναν υγιή, ολότελα λογικό άντρα και τον καταντάει ναυάγιο. Αυτό το πετυχαίνει…
Έχουμε ανάγκη από ένα σχολείο καινούργιο, για να μορφώσουμε ένα νέο τύπο ανθρώπου, εκείνον που θα στέκεται στερεά απάνω στη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα και ταυτόχρονα θα πάρει στα σοβαρά το πεπρωμένο του
"Το βιβλίο μου για τα ρεμπέτικα μου κόστισε μια πεντάμηνη φυλάκιση και ένα ωραίο διαζύγιο. Η φυλακή και το διαζύγιο, μου χάρισαν την ελευθερία μου".
Θα πεθάνω μιαν αυγούλα θλιβερή σα τη ζωή μου,/ που η δροσιά της, κόμποι δάκρι θα κυλά πονετικό/ στ' άγιο χώμα που με ρόδα θα στολίζει τη γιορτή μου,/ στ' άγιο χώμα που θα μου 'ναι κρεβατάκι νεκρικό./
Τιμώ τον πατέρα για τον γιο του, όχι τον γιο για τον πατέρα του. Ο καθένας λαμβάνει ανταμοιβή ή τιμωρία για τις πράξεις του, όχι για τις πράξεις των άλλων.
Τι καλό έκανες για τον πατέρα σου, ώστε να περιμένεις τόσα απ’ το γιο σου;
Θα πρέπει να γιορτάζουμε το τέλος μιας ερωτικής σχέσης όπως γιορτάζουν το θάνατο στη Νέα Ορλεάνη, με τραγούδια, γέλια, χορό και πολύ κρασί.
Δεν μπορεί να γίνει κανείς άγιος όταν δουλεύει δεκαέξι ώρες την ημέρα.
Τα όνειρα μου ήταν όλα δικά μου. Δεν έδινα λογαριασμό σε κανένα για αυτά, ήταν το καταφύγιο μου όταν ήμουν ενοχλημένη, η μεγαλύτερη χαρά μου όταν ήμουν ελεύθερη.
Η ψυχή είναι ένας θεός που βρήκε καταφύγιο στο σώμα του ανθρώπου.
Οι άγιοι δεν έχουν κανένα μέτρο, ούτε οι ποιητές, εκτός της πληθωρικότητας τους.
Αν η αλήθεια δεν ήταν βαρετή, η επιστήμη θα είχε ξεμπερδέψει με τον Θεό εδώ και καιρό. Αλλά ο Θεός και οι άγιοι είναι ένας τρόπος να ξεφεύγουμε από τη βαρετή κοινοτοπία της αλήθειας.
Πρέπει να δημιουργήσω ένα καινούργιο κόσμο για μένα.
Οι ήρωές μου είναι συμπυκνώσεις παρελθόντων και παρόντων πολιτισμικών φάσεων, αποσπάσματα βιβλίων και εφημερίδων, μέλη ανθρώπων, κομμάτια από γιορτινά ρούχα που κουρελιάστηκαν, ακριβώς όπως η ψυχή είναι ένα κομμάτι φτιαγμένο από μπαλώματα"
Έχω δεχτεί την πρόσκληση στη γιορτή του Κόσμου και έχω παίξει όσο περισσότερο μπόρεσα.
Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων.
Μια κάψουλα καλό LSD αξίζει πέντε δολάρια και μ’ αυτά τα λεφτά μπορείς ν’ ακούσεις την Ουράνια Συμφωνία με τον Θεό να τραγουδάει σόλο και το Άγιο Πνεύμα στα ντραμς.
Ο καλύτερος τρόπος να δίνεις κουράγιο στον εαυτό σου είναι να δίνεις κουράγιο στους άλλους.
Βρίσκουμε καταφύγιο στη μετριότητα, από απελπισία για το ωραίο που ονειρευτήκαμε.
Η δημιουργικότητα απαιτεί το κουράγιο να εγκαταλείψεις την σιγουριά.
Έχω ένα δικό μου λεξιλόγιο. Ας πούμε, έχω αντικαταστήσει τη λέξη «επιθυμία» με τη λέξη «καύλα». Βρίσκω δηλαδή έναν τρόπο να καθηλώσω τον άλλον με λέξεις που δεν τις περιμένει.”