ΑΡΧΙΚΗ ανά ΠΡΟΣΩΠΟ ανά ΛΕΞΗ

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΛΕΞΗ: "γλυκ"

Τζον Κητς:
  • Είσαι πάντα καινούργια, το τελευταίο φιλί σου είναι πάντα το πιο γλυκό.

    • Ομάρ Καγιάμ:
  • Τα πεθαμένα χθες και τα αγέννητα αύριο,
    γιατί να αγωνιούμε γι’ αυτά όταν το σήμερα είναι γλυκό.

    • Γκουρού Νάνακ:
  • Μέσω της ρηχής διάνοιας, το μυαλό γίνεται ρηχό και κάποιος τρώει τη μύγα, μαζί με τα γλυκά.

    • Ηράκλειτος:
  • Η νόσος καθιστά την υγεία πιο γλυκιά και ευχάριστη, το ίδιο και η πείνα τον κορεσμό, ο κάματος την ανάπαυση.

    • Ανδρέας Κάλβος:
  • Ἂς μὴ μοῦ δώσῃ ἡ μοῖρα μου
    εἰς ξένην γῆν τὸν τάφον·
    εἶναι γλυκὺς ὁ θάνατος
    μόνον ὅταν κοιμώμεθα
    εἰς τὴν πατρίδα.

    • Τσέσλαφ Μίλος:
  • Είναι γλυκό να πιστεύεις ότι υπήρξες σύντροφος σε μια αποστολή που δεν τελειώνει ποτέ.

    • Ζαν-Ζακ Ρουσσώ:
  • Η υπομονή είναι πικρή, αλλά ο καρπός της είναι γλυκός.

    • Παπαδιαμάντης:
  • Αχ! κάθε αμαρτία έχει και τη γλύκα της.

    • Αριστοτέλης:
  • Της παιδείας οι ρίζες είναι πικρές, μα οι καρποί γλυκοί.

    • Ζακ Πρεβέρ:
  • Ένα πορτοκάλι στο τραπέζι, το φόρεμα κρεμασμένο, εσύ στο κρεβάτι μου, γλυκό παρών, δροσιά της νύχτας, ζεστασιά της ζωής μου.

    • Σοφοκλής:
  • Μα η ξαφνική και ανέλπιστη χαρά, απ’ όλες τις χαρές έχει την μεγαλύτερη γλύκα.

    • Εμινέσκου:
  • Ενώ η αγάπη, οποιουδήποτε είδους, φωτίζει και γλυκαίνει τη ζωή, το μίσος τη μαυρίζει, τη γεμίζει με πικρία και την ασχημαίνει.

    • Στήβενσον:
  • Υπάρχει μονάχα μια διαφορά μεταξύ μιας μακριάς ζωής και ενός καλού δείπνου: στο δείπνο, το γλυκό έρχεται στο τέλος.




    • Ντίκινσον:
  • Το ότι δεν θα ξανάρθει ποτέ, αυτό είναι που κάνει τη ζωή τόσο γλυκιά

    • Αλφρέντ Μυσσέ:
  • Γλυκά ή φαρμακωμένα, τα δάκρυα πάντοτε ανακουφίζουν

    • Εμίλ Σιοράν:
  • Η εκδίκηση δεν είναι πάντα γλυκιά. Από τη στιγμή που ολοκληρωθεί, αισθανόμαστε κατώτεροι από το θύμα μας.

    • Όμηρος:
  • Τίποτε γλυκύτερο δεν υπάρχει από την πατρίδα και από τους γονείς.
    Ως ουδέν γλύκιον ης πατρίδος ουδέ τοκήων γίνεται.

    • Νιζάρ Καμπανί:
  • Τίποτε γλυκύτερο δεν υπάρχει από την πατρίδα και από τους γονείς.
    Ως ουδέν γλύκιον ης πατρίδος ουδέ τοκήων γίνεται.

    		•