Της παιδείας οι ρίζες είναι πικρές, μα οι καρποί γλυκοί.
Ενώ η αγάπη, οποιουδήποτε είδους, φωτίζει και γλυκαίνει τη ζωή, το μίσος τη μαυρίζει, τη γεμίζει με πικρία και την ασχημαίνει.
Η νόσος καθιστά την υγεία πιο γλυκιά και ευχάριστη, το ίδιο και η πείνα τον κορεσμό, ο κάματος την ανάπαυση.
Τα πεθαμένα χθες και τα αγέννητα αύριο, γιατί να αγωνιούμε γι’ αυτά όταν το σήμερα είναι γλυκό.
Ἂς μὴ μοῦ δώσῃ ἡ μοῖρα μου εἰς ξένην γῆν τὸν τάφον· εἶναι γλυκὺς ὁ θάνατος μόνον ὅταν κοιμώμεθα εἰς τὴν πατρίδα.
Τίποτε γλυκύτερο δεν υπάρχει από την πατρίδα και από τους γονείς. Ως ουδέν γλύκιον ης πατρίδος ουδέ τοκήων γίνεται.
Είσαι πάντα καινούργια, το τελευταίο φιλί σου είναι πάντα το πιο γλυκό.
Είναι γλυκό να πιστεύεις ότι υπήρξες σύντροφος σε μια αποστολή που δεν τελειώνει ποτέ.
Γλυκά ή φαρμακωμένα, τα δάκρυα πάντοτε ανακουφίζουν
Μέσω της ρηχής διάνοιας, το μυαλό γίνεται ρηχό και κάποιος τρώει τη μύγα, μαζί με τα γλυκά.
Το ότι δεν θα ξανάρθει ποτέ, αυτό είναι που κάνει τη ζωή τόσο γλυκιά
Τίποτε γλυκύτερο δεν υπάρχει από την πατρίδα και από τους γονείς. Ως ουδέν γλύκιον ης πατρίδος ουδέ τοκήων γίνεται.
Αχ! κάθε αμαρτία έχει και τη γλύκα της.
Ένα πορτοκάλι στο τραπέζι, το φόρεμα κρεμασμένο, εσύ στο κρεβάτι μου, γλυκό παρών, δροσιά της νύχτας, ζεστασιά της ζωής μου.
Η υπομονή είναι πικρή, αλλά ο καρπός της είναι γλυκός.
Η εκδίκηση δεν είναι πάντα γλυκιά. Από τη στιγμή που ολοκληρωθεί, αισθανόμαστε κατώτεροι από το θύμα μας.
Μα η ξαφνική και ανέλπιστη χαρά, απ’ όλες τις χαρές έχει την μεγαλύτερη γλύκα.
Υπάρχει μονάχα μια διαφορά μεταξύ μιας μακριάς ζωής και ενός καλού δείπνου: στο δείπνο, το γλυκό έρχεται στο τέλος.