Αυτό που εννοώ με το «εκλεπτυσμένο γούστο» είναι να έχει κάποιος ίδιο γούστο με το δικό μου.
Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις.
Το αυγουστιάτικο παπάκι τρώγεται ωραία με τη μπάμια. Είναι αμαρτία να περάσει ο Αύγουστος και να μη φας παπάκι με τη μπάμια.
Είναι κακόγουστο να είσαι συνέχεια σοφός. Σαν να είσαι σε μια ατέλειωτη κηδεία.
Το καλό γούστο είναι η θεμελιώδης αρετή που συνοψίζει όλες τις υπόλοιπες.
Κάποτε ο λαός είχε γούστο. Είχε τη δική του αισθητική. Το καταλαβαίνεις από την αρχιτεκτονική και τις φορεσιές κάθε περιοχής. Μετά ήρθαν τα ευρωπαϊκά ήθη και τα ισοπέδωσαν όλα.
Με προσελκύει η κακογουστιά, είναι πολύ πιο συναρπαστική από το υποτιθέμενο καλό γούστο, που δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα τυποποιημένο τρόπο θεώρησης των πραγμάτων,
Πάντα θεωρούσα το γράψιμο το πιο μισητό είδος δουλειάς. Υποθέτω ότι είναι σαν το σεξ, που έχει γούστο μόνο αν είσαι ερασιτέχνης. Οι παλιές πόρνες δεν το ευχαριστιούνται. Τίποτε δεν έχει γούστο αν είσαι υποχρεωμένος να το κάνεις -πάλι και πάλι, ξανά και ξανά.