Δεν είμαι εύκολος στα λόγια, προφορικά ή γραπτά, ιδιαίτερα όταν υποτίθεται ότι πρέπει να μιλήσω για τον εαυτό μου ή για τη δουλειά μου. Όταν χρειάζεται να γράψω ένα απλό γράμμα, τρομάζω σαν να πρόκειται να πάθω ναυτία.
Μικρότερο κακό είναι η αγραμματοσύνη, παρά η κακή και χωρίς μέθοδο εκπαίδευση. Είναι βέβαιο πως ανάμεσα στους αγράμματους βρίσκει κανείς ευκολότερα άνθρωπο ενάρετο, παρά ανάμεσα σ' εκείνους που εκπαιδεύτηκαν χωρίς σωστή μέθοδο.
Στην πολιτική, όπως και στη γραμματική, το λάθος που κάνουν όλοι ανακηρύσσεται κανόνας.
Δεν υπάρχει τίποτα που να με φοβίζει περισσότερο, από το να ξυπνήσω μία μέρα χωρίς πρόγραμμα, που θα με βοηθούσε να δώσω λίγη ευτυχία σε εκείνους που δεν έχουν εισοδήματα, στους φτωχούς, τους αγράμματους, εκείνους που βασανίζονται από ανίατες ασθένειες.
Τα σχολεία πρέπει να προσφέρουν στα παιδιά μέσα από το σχολικό πρόγραμμα δραστηριότητες, γιατί μέσα από αυτές αποκτούν γνώσεις, γνώσεις ζωντανές καθώς συνδέονται με γεγονότα της πραγματικής ζωής.
Περισσότερο από τα φιλιά, τα γράμματα αναμειγνύουν τις ψυχές.
Καίτοι αγράμματη, η γραία μ’ εδίδαξεν ότι εις την ελληνικήν γλώσσαν, άλλως νοούμεν, άλλως ομιλούμεν και άλλως γράφομεν.
Όπου κι αν βρίσκομαι, θα αισθάνομαι την ευθύνη του να είσαι Κουβανός επαναστάτης και σαν τέτοιος θα συμπεριφέρομαι. Δεν λυπάμαι που δεν άφησα τίποτα υλικό στη γυναίκα και τα παιδιά μου. Είμαι ευτυχισμένος που έγινε έτσι. Δε ζητώ τίποτα γι αυτούς γιατί το κράτος θα φροντίσει να έχουν αρκετά για να ζήσουν και να μορφωθούν...(Αποχαιρετιστήριο γράμμα στον Φιντέλ Κάστρο)
Όλοι χωρίς εξαίρεσιν έχουν χρέος να ηξεύρουν γράμματα.