δάσος

Στο σκοτεινό δάσος πέφτει ένα μούρο: ήχος νερού.

Μην κουβαλάς ξύλα στο δάσος.

Οι λαχτάρες φουσκώνουν το στήθος μου καθώς σπόροι το νοτερό χώμα. Ένα δάσος φυσάει πάνω απ’ τα μαλλιά μου!... Με προσμένει ένα αύριο λιτό και πλούσιο σαν ψωμί μουσκεμένο στο κρασί, στοχασμοί και πράξεις τυπωμένοι από τη βούλα της αιωνιότητας.

Η ψυχή μας είναι ένα σκοτεινό δάσος. Τα δέντρα όμως είναι ενός συγκεκριμένου είδους: είναι γενεαλογικά δέντρα.

Δεν πρέπει να συζητάμε πάντα στην αγορά γι’ αυτό που μας συμβαίνει στο δάσος.