Εκείνο που με συνδέει μ’ έναν τόπο δεν είναι το καλοκαίρι, είναι ο χειμώνας, και με τους ανθρώπους, οι λύπες της αγάπης.
Ότι και να κάνουμε, το καλοκαίρι θα έχει και τις μύγες του.
Ουκ αεί θέρος έσεται, ποιείσθε καλιάς.(Δεν θα είναι πάντα καλοκαίρι.Κάνετε το καλύτερο όσο προλαβαίνετε
Στη μέση του χειμώνα, ανακάλυψα ότι τελικά μέσα μου υπάρχει ένα αόρατο καλοκαίρι.
Το ξέρω ότι είμαι μονάχα καλοκαίρι στην καρδιά σου και όχι και οι 4 επιχές του χρόνου.
Φεγγάρι, όμως άδειο το τοπίο, σαν κάποιος να λείπει το καλοκαίρι στη Σούμα.
Σέβομαι την καλοσύνη στους ανθρώπους πρώτα απ' όλα και μετά την καλοσύνη στα ζώα. Δεν σέβομαι το νόμο. Έχω απόλυτη ασέβεια για οτιδήποτε σχετίζεται με την κοινωνία εκτός από αυτό που κάνει τους δρόμους πιο ασφαλείς, τη μπύρα πιο δυνατή, το φαγητό φθηνότερο και τους γέροντες και τις γριές πιο ζεστούς το χειμώνα και πιο χαρούμενους το καλοκαίρι
«…Θεέ μου! Δος μου δύναμη λίγο να ζήσω ακόμη, να ιδώ ξανά την άνοιξη και τ’ άγιο καλοκαίρι».
Όσ' αγάπησα στα χρόνια της ζωής μου θα σκορπίσουν/ και θ' αφανιστούν μακριά μου, σύννεφα καλοκαιριού./ Όσα μ' αγαπήσαν μόνο θα 'ρθουν να με χαιρετίσουν/ και χλωμά θα με φιλούνε σαν αχτίδες φεγγαριού./
Κάθε άνθρωπος, όπου πάει κουβαλάει μαζί του ένα σύννεφο από βολικές πεποιθήσεις, που κινούνται μαζί του σαν μύγες σε μια μέρα του καλοκαιριού.
Οι άνθρωποι δεν προσέχουν αν είναι χειμώνας ή καλοκαίρι, όταν είναι ευτυχισμένοι.