Όταν κανείς είναι φτωχός και βασανίζεται, τι να λυπηθεί; Δεν έχει καιρό, όλα θέλουν ηρεμία. Το σώμα έγινε με πηλό, πρώτο, κ’ έπειτα,πολύ έπειτα, έγινε η καρδιά και αποτέθηκε μέσα του.
Η λέξη «ευτυχία» θα έχανε τη σημασία της αν δεν την εξισορροπούσε η λύπη.
Ο πιο αξιολύπητος από όλους τους ανθρώπους είναι αυτός που μετατρέπει τα όνειρά του σε ασήμι και χρυσάφι.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη λύπη από την αναπόληση της ευτυχίας στις δυστυχισμένες μέρες.
Η λύπη ομορφαίνει επειδή της μοιάζουμε.
Η λύπη κοιτάζει πίσω. Ο φόβος κοιτάζει τριγύρω. Η πίστη κοιτάζει ψηλά.
Αυτοί των οποίων τα σώματα είναι σε καλή κατάσταση μπορούν να αντέξουν τη ζέστη και το κρύο· ομοίως αυτοί των οποίων οι ψυχές είναι σε καλή κατάσταση μπορούν να αντέξουν το θυμό, τη λύπη, και την χαρά, και κάθε άλλο συναίσθημα.
"Πόσο λυπηρό, μια καρδιά που δεν ξέρει ν’ αγαπήσει, που δεν ξέρει τι σημαίνει να είναι μεθυσμένος από αγάπη.
Το βεβιασμένο γέλιο δεν είναι χαρα, είναι λύπη.
Σε αυτό που βρίσκουμε τη χαρά, θα βρούμε και τη λύπη.
Κάθε Γερμανός χιτλερικός, είν’ ένα κτήνος –είτε συνειδητό -και μιαρό- είτε ασυνείδητο –άρα αξιολύπητο.
Τη λύπη ο καλός λόγος ξέρει να την θεραπεύει.
Γεννιόμαστε λυπημένοι και πεθαίνουμε λυπημένοι, αλλά στο ενδιάμεσο, αγαπάμε σώματα, που η θλιμμένη ομορφιά τους είναι ένα θαύμα.
Είναι λυπηρό να το σκέφτεται κανείς, αλλά η μεγαλοφυΐα διαρκεί περισσότερο από την ομορφιά.
Η λύπη ενός παιδιού ενδιαφέρει τη μητέρα του, η λύπη ενός νέου ενδιαφέρει μια νέα, η λύπη ενός γέρου δεν ενδιαφέρει κανέναν.
Ἡ λύπη, ἡ χαρὰ καὶ ὁ καφές, τὴν αὐτὴν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν βλεφάρων ἐνέργειαν.
Περπάτησα ένα μίλι με τη Χαρά. Φλυαρούσε σ' όλο το δρόμο, αλλά πολλά από τα λόγια της δεν μ' έκαναν περισσότερο σοφό απ' ό,τι ήμουν. Περπάτησα ένα μίλι με τη Λύπη και δεν έβγαλε κουβέντα από το στόμα της Πόσα πράγματα έμαθα όμως, τότε που περπάτησα με τη Λύπη!",