Η αμάθεια οδηγεί στον φόβο. Ο φόβος οδηγεί στο μίσος. Το μίσος οδηγεί στην βία. Αυτή είναι η εξίσωση.
Το παιδί καταλαβαίνει από φόβο, και τον πόνο και το μίσος που αυτός φέρνει.
Ενώ η αγάπη, οποιουδήποτε είδους, φωτίζει και γλυκαίνει τη ζωή, το μίσος τη μαυρίζει, τη γεμίζει με πικρία και την ασχημαίνει.
Χρειαζόμαστε το μίσος. Από αυτό γεννιούνται οι ιδέες.
Το σκοτάδι δεν μπορεί να διώξει το σκοτάδι. Μόνο το φως μπορεί να το κάνει αυτό. Το μίσος δεν μπορεί να διώξει το μίσος. Μόνο η αγάπη μπορεί να το κάνει αυτό.
Το μίσος είναι η αγάπη που έχει ξεμεθύσει.
Προκαλεί κανείς το ίδιο μίσος με τις καλές πράξεις όσο και με τις κακές.
Το μίσος δεν παράγει αγάπη, και με το μίσος δεν μπορείς να διορθώσεις τον κόσμο.
Κανείς δεν γεννιέται, μισώντας κάποιον για το χρώμα του δέρματος, την καταγωγή ή τη θρησκεία του. Οι άνθρωποι μαθαίνουν να μισούν κι αν μπορούν να διδαχθούν το μίσος, μπορούν να διδαχθούν και την αγάπη, η οποία έρχεται πιο φυσικά στην ανθρώπινη καρδιά.
Μίσος είναι η συνέπεια της οργής και της απελπισίας που η κακοποίηση και η εγκατάλειψη προκάλεσε σε ένα νήπιο, πριν ακόμα αυτό αποκτήσει ικανότητα ομιλίας
Από την αναλήθεια, την άρνηση της οδύνης στο προσωπικό μας παρελθόν, γεννιέται το μίσος που μεταβιβάζεται σε αθώους. Αποτελεί μια προσκόλληση στην αυταπάτη και αδιέξοδο. Η πραγματική αγάπη αντέχει την αλήθεια.»
Το μίσος είναι ένα πολύ υποτιμημένο αίσθημα.
Οι πιο επικίνδυνες καρδιακές παθήσεις είναι ο φθόνος, το μίσος, η πλεονεξία.
Η ποίηση και η πρόοδος μοιάζουν με δυο ανθρώπους που μισούνται με ένα ενστικτώδες μίσος και που όταν συναντηθούν στον ίδιο δρόμο, ο ένας από τους δύο πρέπει να παραμερίσει.
Στο μίσος και στον έρωτα η γυναίκα είναι περισσότερο βάρβαρη από τον άντρα.
Ο σοβαρός αθλητισμός δεν έχει να κάνει τίποτε με το «ευ αγωνίζεσθαι». Είναι γεμάτος μίσος, ζήλια, καυχησιολογία, άγνοια όλων των κανόνων και σαδιστική ευχαρίστηση στην παρακολούθηση βίας. Με άλλα λόγια, είναι πόλεμος χωρίς πυροβολισμούς.
Όλη η πολεμική προπαγάνδα, οι κραυγές και τα ψέματα και το μίσος, έρχονται, όλα ανεξαιρέτως, από ανθρώπους που δεν πολεμούν.
Είναι το μίσος ή η αγάπη που μας δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε αυτή τη ζωή ψεμάτων, η οποία παρέχει την τρομερή ενέργεια που μας επιτρέπει να συνεχίζουμε πονώντας και ελπίζοντας.
Το χαρακτηριστικό του ανθρώπου όμως είναι το μίσος – το εκδηλώνει ακόμα και στον έρωτα…
Η υπερβολή της αυστηρότητας γεννά το μίσος, η υπερβολή της επιείκειας αδυνατίζει την εξουσία.
Το μίσος πηγάζει από την καρδιά, η περιφρόνηση, από το κεφάλι.
Το μίσος αυξάνει με το μίσος. Αντιθέτως μπορεί να διαλυθεί με την αγάπη.
Προσπάθησε να καταλάβεις τους ανθρώπους. Αν καταλάβει ο ένας τον άλλον, θα είστε καλοί ο ένας για τον άλλον. Το να ξέρεις κάποιον καλά, ποτέ δεν οδηγεί σε μίσος αλλά σχεδόν πάντα οδηγεί σε αγάπη
Ο μισός κόσμος αποτελείται από ανθρώπους που έχουν κάτι να πουν και δεν μπορούν, και ο άλλος μισός από ανθρώπους που δεν έχουν τίποτε να πουν κι όμως συνεχίζουν να μιλάνε. Ο λόγος που το άγχος σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους από τη δουλειά, είναι ότι περισσότεροι άνθρωποι αγχώνονται από όσους δουλεύουν.
Αγάπη και μίσος ζουν πλάγι πλάγι στην καρδιά μας. Με την ίδια δύναμη μισούμε κι αγαπούμε, και κάποτες από τη μια ώρα στην άλλη αγαπούμε ή μισούμε.