Τρεις προϋποθέσεις είναι απαραίτητες για τη Μετάνοια: κατάνυξη, η οποία είναι η θλίψη για την αμαρτία, μαζί με ένα τρόπο επανόρθωσης, εξομολόγηση των αμαρτιών, χωρίς καμία παράλειψη και ικανοποίηση μέσω των καλών έργων.
Η ποίηση είναι έργο της νεότητας. Χρειάζεται ενθουσιασμό, αυταπάτες, ψευδαισθήσεις. Αυτά τα έχουν οι νέοι. Όσο μεγαλώνεις, κατέχεις καλύτερα τα μέσα σου. Γίνεσαι τεχνίτης, αλλά ένα ποίημα δεν χρειάζεται να είναι τέλειο για να είναι καλό.
Εδώ αναπαύεται. Η μόνη ανάπαυση της ζωής του. Η μόνη του στερνή ικανοποίηση. Να κείτεται μαζί με τους αφέντες του. Στην ίδια κρύα γη, στον ίδιο τόπο.
Ναι, διαβάζω. Έχω αυτή τη παράλογη συνήθεια. Μου αρέσουν τα όμορφα ποιήματα, η ζωντανή ποίηση, και όλα πέρα από αυτή την ποίηση. Είμαι εξαιρετικά ευαίσθητος σε αυτά τα φτωχά, θαυμάσια λόγια που άφησαν στη σκοτεινή μας νύχτα άνθρωποι που ποτέ δεν γνώρισα.
Οι τέχνες (ζωγραφική, ποίηση, κ.λπ.) δεν είναι μόνο αυτές τέχνες. Το φαγητό, το ποτό, το περπάτημα είναι επίσης τέχνες, κάθε πράξη είναι μια τέχνη.
Ό,τι μπορεί να εξηγηθεί δεν είναι ποίηση.
Τα ποιήματα είναι εύκολα. Η Ποίηση είναι δύσκολη...
Μερικοί άνθρωποι πηγαίνουν σε ιερείς, άλλοι καταφεύγουν στην ποίηση. Προσωπικά απευθύνομαι στους φίλους μου»
αναρωτιέμαι αν υπήρχε η ποίηση πριν τη δημιουργία του κόσμου και του φόβου ή τη δημιούργησε η ανάγκη μας να κρυφτούμε κάπου, μόλις υποπτευθήκαμε ότι μία σκιά μας ακολουθεί παντού, σε απόσταση αναπνοής
Αν η ζωή μου είναι αφιερωμένη στη ζωγραφική και την ποίηση είναι γιατί είναι γιατί η ζωγραφική και η ποίηση με παρηγορούν και με διασκεδάζουν
Η Ποίηση δεν είναι η απελευθέρωση των αισθημάτων, αλλά η δραπέτευση από τα αισθήματα. Δεν είναι η έκφραση της προσωπικότητας αλλά η δραπέτευση από την προσωπικότητα. Αλλά θα πρέπει κανείς να έχει αισθήματα και προσωπικότητα για να θέλει να δραπετεύσει από αυτά.
Η αυθεντική ποίηση μπορεί να αρέσει προτού γίνει κατανοητή.
Η Ποίηση πρέπει να έχει στόχο την πρακτική αλήθεια
Και η Ποίηση πάντοτε είναι μία όπως ένας είναι ο ουρανός. Το ζήτημα είναι από πού βλέπει κανείς τον ουρανό.Εγώ τον έχω δει από καταμεσίς της θάλασσας.
«Ποιος είναι ο χαρακτήρας και η γενική δομή του σύμπαντος στο οποίο ζούμε; Υπάρχει ένα μόνιμο στοιχείο στη συγκρότηση αυτού του σύμπαντος; Πώς συνδέεται με μας; Ποιο μέρος καταλαμβάνουμε σε αυτό και ποιο είδος συμπεριφοράς ταιριάζει στον τόπο που καταλαμβάνουμε; Αυτά τα ερωτήματα είναι κοινά για τη θρησκεία, τη φιλοσοφία και την ανώτερη ποίηση.
Τις μεγάλες πράξεις πρέπει να τις επιχειρείς χωρίς πολύ σκέψη, από φόβο μήπως η συνειδητοποίηση του κινδύνου σβήσει τη φωτιά της τόλμης.
Είναι η αγάπη μια φωτιά που καίει απαρατήρητη, Μια πληγή που πονάει χωρίς να γίνεται αισθητή, Μια παντοτινά ανικανοποίητη ικανοποίηση, Ένας πόνος που μαίνεται χωρίς να πληγώνει
Η αγάπη στον αραβικό κόσμο είναι σαν φυλακισμένη και θέλω να την απελευθερώσω. Θέλω να ελευθερώσω την αραβική ψυχή, τις αισθήσεις και το σώμα με την ποίησή μου. Οι σχέσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών στην κοινωνία μας δεν είναι υγιείς.
Ο ποιητής είναι απ` το πρωί έως το βράδυ μέσα στο πρόβλημα της ποίησης και εγώ είμαι έτσι απ` το πρωί έως το βράδυ είμαι αυτό το πράγμα’.
Η πολιτική δεν έπαψε να είναι χειραγώγηση που αυτοκαταγγέλλεται η ίδια, αφού παραμένει ως επιδίωξη από ιδιαίτερα κοινωνικά στρώματα των ιδιαίτερών τους στόχων κάτω από τη μάσκα του γενικού συμφέροντος και με τη χρησιμοποίηση ενός καθολικής φύσεως οργάνου, του Κράτους.
Η ποίηση πρέπει να εκπλήσσει με μια εκλεπτυσμένη υπερβολή αλλά όχι αφύσικα, θα πρέπει να φτάνει στον αναγνώστη ως διατύπωση της δικής του υψηλότερης σκέψεις, να εμφανίζεται σχεδόν σαν μια ανάμνηση.
Η ποίηση πρέπει να είναι σπουδαία και καθόλου ενοχλητική, κάτι που θα μπαίνει στην ψυχή του καθενός και δεν θα την ξαφνιάζει αυτή η ίδια, αλλά με το θέμα της.
Η ποίηση είναι αναντικατάστατη. Θα ‘θελα να ‘ξερα μόνο σε τι.
Ακόμη και η μικρή ανυπομονησία μπορεί να εμποδίζει στην πραγματοποίηση των μεγάλων στόχων.
Μόνο στα όνειρα, την ποίηση και με το παιχνίδι φτάνουμε μερικές φορές σε αυτό που ήμασταν πριν να είμαστε αυτό που, ποιος ξέρει τι, είμαστε.
Η αφετηρία και η βάση του θεάτρου, όπως και κάθε μορφής τέχνης, είναι η ποίηση και η μαγεία. Αν λείψουν αυτά, δεν υπάρχει θέατρο.
Πρέπει να κατανοήσουμε ολόκληρη τη ζωή, όχι μόνο ένα μικρό μέρος της. Γι’ αυτό χρειάζεται και να διαβάζουμε, και να κοιτάζουμε τον ουρανό, και να τραγουδάμε και να χορεύουμε, και να γράφουμε ποίηση, και να υποφέρουμε και να κατανοούμε. Γιατί όλα αυτά συνθέτουν τη ζωή.
Όλος ο ανθρώπινος πολιτισμός δεν είναι παρά μια προσπάθεια για κάτι ανέφικτο, κάτι που υπερβαίνει κατά πολύ τις δυνάμεις συνειδητοποίησής μας.
ποιος δεν ζει στην ποίηση δεν μπορεί να επιβιώσει εδώ στη γη.
Ο φόβος και ο πόνος μπροστά στο θάνατο είναι η αιτία που έπλασε ο άνθρωπος τον κάτω κόσμο και τον Αδη. Και πάντα μέσα στη σφαίρα της ποίησης. Στη σφαίρα της θρησκείας όμως η αιτία αυτής της επινόησης, πέρα από το φόβο και τον πόνο, εκπορεύτηκε κυρίαρχα από το χυδαίο στοιχείο της ανθρώπινης φύσης. Και τέτοιο ονομάζω την ημιμάθεια, τον εγωισμό, και την ανανδρία…
Ζούμε μια ζωή πολύπλοκη, που δεν οδηγεί στην ενοποίηση αλλά στην κατακερματισμό.
Η νομιμοποίηση του κράτους βασίζεται στη συναίνεση των πολιτών. Όταν παραβιάζει την εμπιστοσύνη των πολιτών χάνει τη νομιμοποίησή της και οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να επαναστατήσουν.
Η ποίηση πρέπει να έχει ως στόχο την πρακτική αλήθεια.
Στην κορφή της ζωής, όπου ροδίζει, Της Λευτεριάς αμόλευτος αγέρας, Και σαν ήχος αθάνατης φλογέρα, Η ποίηση, αηδόνι θείο, καλοκαρδίζει.
Η δυναμική της τεχνολογίας που μπορούσε —με την εργαλειοποίηση των πραγμάτων— να είναι δύναμη απελευθερωτική, έγινε ένα εμπόδιο για την απελευθέρωση —με την εργαλειοποίηση των ανθρώπων
Για κάθε απελευθέρωση χρειάζεται πρώτα η συνειδητοποίηση της δουλείας κι αυτή η συνειδητοποίηση εμποδίζεται από κυριάρχουσες ανάγκες και ικανοποιήσεις, που τα άτομα, στο μεγαλύτερο μέρος τους, έχουν κάνει δικές τους
Τέχνη είναι η αντικειμενοποίηση του συναισθήματος.
Πιστεύω ότι η ελληνική ποίηση όχι μόνο στέκεται δίπλα στην ευρωπαϊκή αλλά και προπορεύεται σε ποιότητα, προβληματισμό και θεματικό πλούτο.
Ανεξήγητο φαινόμενο γονείς να κακοποιούν ή να παραμελούν τα παιδιά τους με τον ίδιο τρόπο που υπέστησαν την κακοποίηση και την παραμέληση οι ίδιοι ως παιδιά
Μίσος είναι η συνέπεια της οργής και της απελπισίας που η κακοποίηση και η εγκατάλειψη προκάλεσε σε ένα νήπιο, πριν ακόμα αυτό αποκτήσει ικανότητα ομιλίας
Η ποίηση είναι η ανάσα μου, τα ποιήματα είναι το ψωμί μου.
Η ποίηση είναι μόνο για τη ζωή και εγώ νιώθω να τραγουδάω, όχι να ουρλιάζω.
Η ποίηση και η πρόοδος μοιάζουν με δυο ανθρώπους που μισούνται με ένα ενστικτώδες μίσος και που όταν συναντηθούν στον ίδιο δρόμο, ο ένας από τους δύο πρέπει να παραμερίσει.
Η ποίηση γιατρεύει τις πληγές που προκαλεί η λογική.
Είναι μέρες που νομίζω ότι θα πεθάνω από υπερβολική δόση αυτοϊκανοποίησης.
Βλέπω την ποίηση ως πνευματικό φάρμακο.
Η ποίηση και η ομορφιά έχουν πάντα ειρήνη. Όταν διαβάζεις κάτι όμορφο νιώθεις τη συνύπαρξη, οι τοίχοι γκρεμίζονται.
Η ποίηση θα υπάρχει όσο υπάρχει το πρόβλημα ζωής και θανάτου.
Εκτός από τις μηχανές, δεν υπάρχει σχεδόν τίποτε άλλο διαχρονικό που να μην προέρχεται από την αρχαία Ελλάδα: Σχολεία, Γυμναστήρια, Αριθμητική, Γεωμετρία, Ιστορία, Ρητορική, Φυσική, Βιολογία, Ανατομία, Υγιεινή, Διακόσμηση, Ποίηση, Μουσική, Τραγωδία, Κωμωδία.
Η μουσική αρχίζει να ατροφεί όταν απομακρύνεται πολύ από το χορό. Η ποίηση αρχίζει να ατροφεί όταν απομακρύνεται πολύ από τη μουσική.
Αν κάποιος μάθει καλά Ελληνικά, μπορεί να βρει σχεδόν ολόκληρη την ποίηση στον Όμηρο.
Το πείραμα είναι το μόνο μέσο γνώσης που έχουμε στη διάθεσή μας. Όλα τα άλλα είναι ποίηση, φαντασία.
Για την τελειοποίηση του ανθρώπου τρία πράγματα συνδράμουν: η φύση, η μάθηση και η εξάσκηση. (Εις τελειότητα του ανθρώπου τρία δει συνδράμειν: φύσιν, μάθησιν και άσκησιν).
Θα όριζα εν συντομία την ποίηση ως τη ρυθμική δημιουργία της ομορφιάς.
Όλη η θρησκεία, φίλε μου, έχει εξελιχθεί από την απάτη, το φόβο, την πλεονεξία, την φαντασία και την ποίηση.
Η ελευθερία είναι πιο σημαντική από την ισότητα και η προσπάθεια για την πραγματοποίηση της ισότητας βάζει σε κίνδυνο την ελευθερία. Αν χαθεί η ελευθερία δεν θα υπάρχει ισότητα ούτε ανάμεσα στους ανελεύθερους.
Τα χρώματα στη ζωγραφική είναι το δέλεαρ που προσελκύει τα μάτια, όπως η αρμονία του μέτρου στην ποίηση.
Η καταπίεση της φυσιολογικής σεξουαλικής ικανοποίησης οδηγεί σε διαφόρων ειδών υποκατάστατα ικανοποίησης.
Ποίηση είναι το ανοιγοκλείσιμο μιας πόρτας, αφήνοντας αυτούς που κοιτάζουν να μαντέψουν τι ήταν αυτό που φάνηκε για μια στιγμή.
Ποίηση είναι ένας αντίλαλος που ζητάει από μια σκιά να χορέψουν.
Μονάχα ελληνιστί η ποίηση μπορεί χωρίς φόβο να καταπιάνεται με ιδέες.
Ποίηση είναι η περιττή επιθυμία να γνωρίζω ότι η ζωή μου έδωσε κάτι.
Ποίηση είναι ο καθρέπτης που κάνει όμορφο το παραμορφωμένο.
Το μεγαλύτερο δώρο είναι η υγεία. Ο μεγαλύτερος πλούτος είναι η ικανοποίηση. Και η καλύτερη σχέση είναι η πίστη.
Δίδαξε στα παιδιά σου ποίηση. Ανοίγει το μυαλό, προσφέρει χάρη στη σοφία και κάνει τις ηρωικές αρετές κληρονομικές.
Όσο έχω επιθυμίες, έχω λόγους να ζω. Η ικανοποίηση είναι θάνατος.
Η κατανάλωση είναι ουσιαστικά η ικανοποίηση τεχνητά προκαλούμενων φαντασιώσεων.
Όπως η βιομηχανική μαζική παραγωγή χρειάζεται την τυποποίηση των εξαρτημάτων, έτσι και η κοινωνική διαδικασία χρειάζεται την τυποποίηση των ανθρώπων. Και αυτή η τυποποίηση ονομάζεται ισότητα.
Η ποίηση είναι ένας τρόπος να αρπάζεις τη ζωή από το λαιμό.
Το να γράφεις ποίηση και να αυτοκτονείς, προφανώς τόσο αντιφατικά, είναι πραγματικά το ίδιο, απόπειρες διαφυγής.
Η όλη ιστορία της επιστήμης είναι η σταδιακή συνειδητοποίηση ότι τα γεγονότα δεν συμβαίνουν με αυθαίρετο τρόπο, αλλά αντικατοπτρίζουν μια υποκειμενική σειρά, η οποία μπορεί να είναι ή και να μην είναι εμπνευσμένη.