Πόσο απίστευτες είναι οι γυναίκες, ο ποιητής είχε δίκιο: Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτές, δεν μπορείς να ζήσεις μαζί με αυτές.
Ο ποιητής είναι ένας τρελός χαμένος στην περιπέτεια.
Πόσον πτωχός είναι ο ζωγράφος απέναντι του ποιητού! Αν ξαναγεννηθώ θα γίνω ποιητής και μουσικός.
...διότι πρέπει να έχει ο στρατιώτης το τσιγάρο του το μικρό παιδί την κούνια του κι ο ποιητής τα μανιτάρια του.
Κάθε φορά που ένας ποιητής, ένας ιεροκήρυκας, ένας αρχηγός, ένας μάγος ξεστομίζει ασυναρτησίες, η ανθρωπότητα ξοδεύει αιώνες αποκρυπτογραφώντας το μήνυμα.
Ποιητής είναι αυτός που εμπνέει, περισσότερο από αυτόν που εμπνέεται.
Κανένας ποιητής δεν ερμήνευσε ποτέ τη φύση τόσο ελεύθερα, όσο ένας δικηγόρος ερμηνεύει την αλήθεια
Και κεραμεύς κεραμεί κοτέει, και τέκτονι τέκτων· και πτωχός πτωχώ φθονέει και αοιδός αοιδώ. (Ο κεραμοποιός θυμώνει με τον κεραμοποιό κι ο τεχνίτης με τον τεχνίτη, ο φτωχός φθονούς τους άλλους φτωχούς, ο ποιητής κατεφέρεται κατά του ποιητή).
Αν κάποιος δεν είναι σοφός, δεν μπορεί να είναι ποιητής
Είναι η αγάπη μια φωτιά που καίει απαρατήρητη, Μια πληγή που πονάει χωρίς να γίνεται αισθητή, Μια παντοτινά ανικανοποίητη ικανοποίηση, Ένας πόνος που μαίνεται χωρίς να πληγώνει
Ο ποιητής είναι απ` το πρωί έως το βράδυ μέσα στο πρόβλημα της ποίησης και εγώ είμαι έτσι απ` το πρωί έως το βράδυ είμαι αυτό το πράγμα’.
Η μεγαλύτερη τραγωδία για έναν ποιητή είναι να τον θαυμάζουν επειδή παρανοούν το έργο του.
Ο ανταγωνισμός μεταξύ του ποιητή και του πολιτικού είναι γενικά εμφανής σε όλους τους πολιτισμούς.
Μια ανικανοποίητη γυναίκα πρέπει να έχει πολυτέλειες. Μια γυναίκα όμως που αγαπάει έναν άντρα, μπορεί να κοιμηθεί και σ’ ένα σανίδι επάνω.
Εις την ψευτιά ο ποιητής, μοιάζουν κι ο δικηγόρος, με πέντε λόγια δείχνου σου, πως εν κουνούπι το όρος.
Πάντα να είσαι ποιητής, ακόμα και στην πρόζα.
Ένας συγγραφέας πρέπει να διαθέτει την ακρίβεια ενός ποιητή και τη φαντασία ενός επιστήμονα.
Ίσως υπάρχουν γυναίκες που υποπτεύονται ότι δεν είναι ωραίαι, αλλά δεν υπάρχει ποιητής που να μην έχη την βεβαιότητα ότι είναι μεγάλος.
Μπορείς να καταλάβεις τον κακό κριτικό από το γεγονός ότι αρχίζει και μιλά για τον ποιητή και όχι για το ποίημα.
Στο κάτω-κάτω εγώ αγάπησα έναν ποιητή. Δεν αγάπησα έναν ήρωα. Αν ήθελα ήρωα, θα αγαπούσα τον Ανδρούτσο.
Θεωρώ πως ο συνθέτης, όπως κι ο ποιητής, ο γλύπτης, ο ζωγράφος, έχει καθήκον να υπηρετεί τον άνθρωπο. Πρέπει να ομορφαίνει την ζωή και να την υπερασπίζεται.
Το πρώτο καθήκον του ποιητή είναι να γνωρίσει πλήρως τον εαυτό του. Ανιχνεύει το μυαλό του, το εξετάζει, το δοκιμάζει και μαθαίνει να το χρησιμοποιεί. Μόλις γνωρίσει το μυαλό του, πρέπει να το καλλιεργήσει.
Ο αληθής ποιητής πρέπει να ομοιάζη την δρυν, ήτις όσον υψηλότερα αίρει την κεφαλήν προς τον ουρανόν, τόσον βαθύτερον βυθίζει την ρίζαν εις την γην.
Θέλω διαβάζοντας έναν ποιητή, να κατανοήσω μέσα στον κόσμο του τον παλμό του δικού μου κόσμου.
Τον ποιητή τίποτε δεν τον εγγίζει, ούτε ο χρόνος. Γιατί έχει μέσα του το παιδικό, το γεροντικό και το δαιμονικό συγχρόνως.
Είμαι ένας ποιητής των πράξεων.. όχι των λέξεων.
Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου, βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.