Φίλος είναι ένα πρόσωπο με το οποίο μπορεί να είμαι ειλικρινής. Μπροστά του μπορώ να σκέφτομαι φωναχτά.
Όσο περισσότερο σκέφτομαι, τόσο περισσότερο δυο πράγματα γεμίζουν την ψυχή μου με μεγάλο θαυμασμό και ολοένα μεγαλύτερη ευλάβεια: ο έναστρος ουρανός από πάνω μου και ο ηθικός νόμος μέσα μου.
Προτιμώ να σκέφτομαι το καλύτερο για τον καθένα, με σώζει από πολλά προβλήματα.
Άλλες φορές σκέφτομαι ότι είμαστε μόνοι μας στο Σύμπαν και άλλες ότι δεν είμαστε. Σε κάθε περίπτωση, η σκέψη είναι συγκλονιστική.
Με συναρπάζει τόσο πολύ το θαύμα της γης και της ζωής πάνω σ’αυτήν, που δεν μπορώ να σκέφτομαι για τον παράδεισο και τους αγγέλους.
Η τυφλότητα μ' έμαθε να σκέφτομαι περισσότερο, να αισθάνομαι περισσότερο, να θυμάμαι περισσότερο, να διαβάζω και να γράφω πιο πολύ.
Σκέφτομαι, άρα υπάρχω.
Τελευταία σκέφτομαι για τον Χριστό. Δεν φαίνεται λίγο περίεργο ότι σηκώθηκε και έφυγε τότε που τον είχαν οι άλλοι ανάγκη;
Δουλεύω, αλλά πρέπει να γίνουν ακόμη πολλά! Και με φοβίζει όταν σκέφτομαι το βάρος των χρόνων μου. Αλλά συνεχίζουμε, χωρίς φόβο ή δισταγμό!
Όταν πίνω, σκέφτομαι. Και όταν σκέφτομαι, πίνω.
Είμαι γυναίκα. Δεν ξέρεις τις γυναίκες; Όταν σκέφτομαι, πρέπει να μιλάω.
Δεν σκέφτομαι όλη αυτή τη δυστυχία, αλλά την ομορφιά που ακόμα μένει.