Ο χρόνος είναι μία ανθρώπινη επινόηση/εφεύρεση που εξυπηρετεί μόνο ανθρώπινους σκοπούς.
Η οικογένεια είναι η ένωση που καθιερώθηκε από τη φύση για την εξυπηρέτηση των καθημερινών αναγκών του ανθρώπου.
Ο πιο ευτυχισμένος, είτε βασιλιάς είτε υπηρέτηςς, είναι αυτός που βρίσκει γαλήνη στο σπίτι του.
Εκείνος που φυλάει ταπεινά μερικά πρόβατα κάτω από τα’ άστρα, αν κατανοεί τον ρόλο του, είναι κάτι περισσότερο από ένας υπηρέτης˙ είναι ένας φρουρός, φρουρός υπεύθυνος για ολόκληρο το βασίλειο.
Το χρήμα είναι κάτι σαν έκτη αίσθηση. Χωρίς αυτό, δεν μπορεί κανείς να εξυπηρετήσει τις προηγούμενες πέντε.
Η κυβέρνηση δεν είναι λογική. Δεν είναι πειστική. Είναι δύναμη. Όπως η φωτιά, είναι ένας επικίνδυνος υπηρέτης και ένας αφέντης που προκαλεί φόβο.
Θεωρώ πως ο συνθέτης, όπως κι ο ποιητής, ο γλύπτης, ο ζωγράφος, έχει καθήκον να υπηρετεί τον άνθρωπο. Πρέπει να ομορφαίνει την ζωή και να την υπερασπίζεται.
Το άμεσο μέλλον θα είναι τραγικό για όλους μας, αν δεν βρούμε έναν τρόπο ώστε οι εκπαιδευτικοί πόροι αυτής της χώρας να εξυπηρετήσουν τον πραγματικό σκοπό της εκπαίδευσης, την αλήθεια και την δικαιοσύνη.
Βρίσκομαι στο παρών. Δεν μπορώ να ξέρω τι θα φέρει το αύριο. Μπορώ να γνωρίζω μονάχα την αλήθεια για μένα σήμερα. Αυτήν καλούμαι να υπηρετήσω και την υπηρετώ με πλήρη διαύγεια.
Κοιμήθηκα και ονειρεύτηκα πως η ζωή είναι χαρά. Ξύπνησα και είδα πως ζωή σημαίνει να υπηρετείς. Υπηρέτησα και είδα ότι το να υπηρετείς είναι χαρά.
Το εξαιρετικό άτομο άλλοτε ετιμάτο και εξυπηρετούσε το σύνολο! Σήμερα το εξαιρετικό άτομο κρίνεται από το σύνολο των μέτριων ανθρώπων και μπαίνει σε μια κλίνη του Προκρούστη και κονταίνει. Το “γιατί εσύ και όχι εγώ”, είναι το συνηθισμένο που ακούει κανείς σήμερα.
Αν είσαι αφέντης, να είσαι κάπου-κάπου τυφλός. Αν είσαι υπηρέτης, να είσαι κάπου-κάπου κουφός.
Όσο περισσότερο ξεχνάει κανείς τον εαυτός του, υπηρετώντας έναν σκοπό ή αγαπώντας κάποιον άλλο, τόσο πιο ανθρώπινος είναι.
Κανένας δεν είναι ήρωας για τον υπηρέτη του. Όχι επειδή ο ήρωας δεν είναι ήρωας, αλλά γιατί ο υπηρέτης είναι υπηρέτης.