χρυσό

Όλα θα περάσουν σαν καπνός από λευκές μηλιές, αρπαγμένες από το χρυσό του φθινοπώρου. Δεν θα είμαι πλέον νέος.

Η ευτυχία δεν βρίσκεται σε ότι έχεις, ούτε στο χρυσό, η ευτυχία κατοικεί στην ψυχή.

Δεν είμαι παρά η σπίθα που λάμπει για μια στιγμή, Το αναμμένο κερί του με κατανάλωσε - ο σκώρος. Το κρασί που κατέκλυσε το κύπελλο μου, Ο αφέντης του Ρουμ που μετέτρεψε τη γη μου σε χρυσό Και άναψε τις στάχτες μου.

Ο άνδρας οργώνει, η γυναίκα ποτίζει, τούτο το χώμα και το νερό ανακατεμένα, φέρνουν τη σοδειά στο χρυσό χωράφι.