Εάν ρίξεις λάδι και ξύδι στο ίδιο δοχείο, δεν θα τα ονομάσεις φίλους αλλά αντιπάλους.
Από την αρχή φαινόμουν στον εαυτό μου σαν ξένο όνειρο, σαν παραμιλητό ή αντανάκλαση σ’ έναν καθρέφτη, χωρίς αιτία, όνομα και σάρκα...
Τώρα θα με ξεχάσουν, Και τα βιβλία μου θα σαπίσουν στα ντουλάπια, Και δε θα ονομάσουν με το όνομα της Αχμάτοβα Μήτε οδό, μήτε ποιητική ρίμα..
Οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται το κακό όνομα, όμως λίγοι φοβούνται τη συνείδησή τους.
Κάθε τολμηρή προσπάθεια να γίνει μια μεγάλη αλλαγή στις υπάρχουσες συνθήκες, κάθε υψηλό όραμα νέων δυνατοτήτων για την ανθρώπινη φυλή, έχει ονομαστεί Ουτοπία.
Σε κάθε ανθρώπινο στήθος, ο Θεός έχει εμφυτεύσει μια Αρχή, την οποία ονομάζουμε Αγάπη της Ελευθερίας.
Ονόμασα αυτόν το μηχανισμό μέσω του οποίου η ελάχιστη παραλλαγή διατηρείται αν είναι χρήσιμη, «φυσική επιλογή».
Προτιμώ να φτιάξω το όνομά μου παρά να το κληρονομήσω
Μητέρα είναι το όνομα του Θεού στα χείλη και τις καρδιές των μικρών παιδιών.
(Γιατί με ονομάζεις αγαθό; Κανένας δεν είναι αγαθός, παρά μονάχα ένας, ο Θεός»).
Οι άνθρωποι χωρίζονται μεταξύ τους με τοίχους από μπετόν που μπλοκάρουν τους δρόμους της επικοινωνίας και της αγάπης. Η Φύση έχει ηττηθεί στο όνομα της ανάπτυξης.
Θάνατος οι λεροί κι ασήμαντοι δρόμοι,/ με τα λαμπρά μεγάλα ονόματά τους,/ ο ελαιώνας γύρω η θάλασσα κι ακόμη/ ο ήλιος θάνατος μες στους θανάτους.
Έχω έξι τίμιους εργάτες. (Μου έμαθαν όλα όσα ξέρω). Τα ονόματά τους είναι Τι και Γιατί και Πότε και Πώς και Πού και Ποιος.
Το τραγούδι της καμπύλης γραμμής ονομάζεται ευτυχία.
Αυτό που η κάμπια ονομάζει τέλος του κόσμου, η ζωή το λέει πεταλούδα.
Ο φόβος και ο πόνος μπροστά στο θάνατο είναι η αιτία που έπλασε ο άνθρωπος τον κάτω κόσμο και τον Αδη. Και πάντα μέσα στη σφαίρα της ποίησης. Στη σφαίρα της θρησκείας όμως η αιτία αυτής της επινόησης, πέρα από το φόβο και τον πόνο, εκπορεύτηκε κυρίαρχα από το χυδαίο στοιχείο της ανθρώπινης φύσης. Και τέτοιο ονομάζω την ημιμάθεια, τον εγωισμό, και την ανανδρία…
Ένα παιδί που έχει υποστεί σωματική τιμωρία και ταπείνωση στο όνομα της ανατροφής αφομοιώνει από πολύ μικρό τη γλώσσα της βίας και της υποκρισίας
Είμαστε ένοχοι για πολλά λάθη όμως το χειρότερο έγκλημα είναι η εγκατάλειψη των παιδιών, η παραμέληση της πηγής της ζωής. Πολλά από αυτά που χρειαζόμαστε μπορούν να περιμένουν. Τα παιδιά όχι. Σε αυτά δεν μπορούμε να πούμε αύριο, το όνομα τους είναι σήμερα.
Η ανεκτικότητα είναι μια άλλη ονομασία για την αδιαφορία.
Άνοιξη: λόφος δίχως όνομα τυλιγμένος στην πρωινή ομίχλη.
Δύση: Το τμήμα του κόσμου που εκτείνεται δυτικά [ή ανατολικά] της Ανατολής. Κατοικείται στο μεγαλύτερο μέρος του από χριστιανούς, ένα ισχυρό φύλο Υποκριτών, οι οποίοι παράγουν κυρίως δολοφονίες και απάτες – «πολέμους» και «εμπορικές συναλλαγές» τις ονομάζουν αντίστοιχα
Σε όλη μου τη ζωή η καρδιά μου ζητούσε κάτι που δεν μπορώ να ονομάσω.
Βροχή και ήλιος σε μονομαχία Στο ένα πόδι όρθια, περνάει σιωπηλά Το νεαρό πουλί που χάνεται
Εμπειρία είναι το όνομα που δίνει ο καθένας στα λάθη του.
Κάθε μουσική σύνθεση είναι προϊόν μιας γενεσιουργού ιδέας, δηλαδή ενός πυρήνα, που περιέχει σε εμβρυακή κατάσταση, όλα τα χαρακτηριστικά ενός τέλειου οργανισμού.... Τη γενεσιουργό αυτή ιδέα την ονομάζουμε μοτίβο.
Αυτοί που εμείς ονομάζουμε αρχαίους, είναι αληθινά σύγχρονοι σε καθετί.
Γνώση χωρίς δικαιοσύνη ονομάζεται πανουργία και όχι εξυπνάδα.
Θα σε προκαλούσα σε πνευματική μονομαχία, όμως βλέπω ότι είσαι άοπλος.
Όποιος μιλάει εξ ονόματος άλλων είναι πάντα απατεώνας.
Χθες λίγοι γνώριζαν το όνομά μας Σήμερα η φωνή μας φτάνει σε όλες τις γωνιές της Γης.
Θα αντέξουμε μέχρι το τέλος, όμως γινόμαστε ολοένα και πιο αδύναμοι, το τέλος δεν μπορεί να είναι μακριά. Κρίμα που δεν έχω την δύναμη να γράψω περισσότερο. Για όνομα του Θεού, φροντίστε τους δικούς μας.
Το να έχουμε σταθερές αρχές και να τις ακολουθούμε παρά τις αντίθετες ορμές και τους πειρασμούς, αυτό είναι ακριβώς εκείνο που ονομάζεται εγκράτεια.
Εκείνο που οι άνθρωποι ονομάζουν μοίρα, στην ουσία είναι ένα σύνολο ανοησιών που έκαναν.
Εκείνος όστις πάντοτε τους φίλους του προδίδει Και την απάτη θεωρεί ως νόστιμο παχνίδι, Εκείνος ονομάζεται πολιτικός μεγάλος
Δεν νομίζω ότι μπορείς να ονομάσεις πολλές μεγάλες εφευρέσεις που έγιναν από παντρεμένους ανθρώπους.
Ο άνθρωπος μοιάζει με κλάσμα όπου ο αριθμητής είναι ο πραγματικός εαυτός του και ο παρονομαστής η ιδέα που έχει για τον εαυτό του. Όσο μεγαλύτερος ο παρονομαστής, τόσο μικρότερη η αξία του κλάσματος. Και όσο ο παρανομαστής διογκώνεται προς το άπειρο, τόσο το κλάσμα τείνει προς το μηδέν.
Αν αυτή η κατάσταση του νου και της ψυχής, την οποία ονομάζουμε έμπνευση, διαρκούσε μεγάλο χρονικό διάστημα και χωρίς διάλειμμα, κανένας καλλιτέχνης δεν θα μπορούσε να την αντέξει.
Όπως η βιομηχανική μαζική παραγωγή χρειάζεται την τυποποίηση των εξαρτημάτων, έτσι και η κοινωνική διαδικασία χρειάζεται την τυποποίηση των ανθρώπων. Και αυτή η τυποποίηση ονομάζεται ισότητα.
Οι προετοιμασίες για τις σφαγές της ανθρωπότητας έγιναν πάντα στο όνομα του Θεού ή κάποιας άλλης ανώτερης ύπαρξης που ο άνθρωπος επινόησε στη φαντασία του.