Βιογραφία
O Αμίλκαρ Καμπράλ (Πορτογαλικά: Amílcar Lopes Cabral, (1924 – 1973) ήταν Αφρικανός ποιητής και επαναστάτης, επικεφαλής του κινήματος για ανεξαρτησία στη Γουινέα-Μπισσάου και το Πράσινο Ακρωτήριο.Γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1924, στην Μπαφάτα της υπό Πορτογαλική κατοχή εκείνη την εποχή, Γουινέας. Οι γονείς του κατάγονταν από το Πράσινο Ακρωτήριο. Ο Αμίλκαρ σπούδασε στη Λισαβόνα γεωπόνος ενώ από τα φοιτητικά του χρόνια οργανώθηκε σε κινήματα για την ανεξαρτησία των αφρικανικών χωρών
Επέστρεψε στην Αφρική τη δεκαετία του ' 50 και έγινε πρωταγωνιστής τον αγώνα για ανεξαρτησία σε διάφορες αφρικανικές χώρες. Θεμελιώδης ήταν ο ρόλος του στην ίδρυση του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου (Partido Africano da Independência da Guiné e Cabo Verde, PAIGC). Επίσης, εργάστηκε και για την ίδρυση απελευθερωτικού κόμματος στην Αγκόλα σε συνεργασία με τον Αγκοστίνιο Νέτο.
Από το 1962 ο Καμπράλ ηγήθηκε του αντάρτικου κινήματος της PAIGC ενάντια στην πορτογαλική κυβέρνηση, με στόχο την επίτευξη της ανεξαρτησίας τόσο για την Πορτογαλική Γουινέα όσο και για το Πράσινο Ακρωτήριο. Ο Cabral επέδειξε ιδιοφυή στρατηγική και μεθοδικότητα, δημιουργώντας στρατόπεδα εκπαίδευσης στην Γκάνα όπου εκπαίδευσε τους υπολοχαγούς τόσο στις πολεμικές συγκρούσεις όσο και στον τρόπο με τον οποίο θα προσπαθούσαν να κινητοποιήσουν τους αρχηγούς των φυλών της Γουινέας για να υποστηρίξουν την PAIGC. Έχοντας συνειδητοποιήσει ότι για να πετύχει η πολεμική προσπάθεια θα έπρεπε να εξασφαλίσει τις ανάγκες του στρατού του, δίδαξε στους στρατιώτες, χρησιμοποιώντας και την ιδιότητα του ως γεωπόνος, τρόπους καλλιέργειας ώστε να αυξηθεί η παραγωγή. Όταν δεν πολεμούσαν, οι στρατιώτες του PAIGC όργωναν τα χωράφια και μετέδιδαν τις γνώσεις τους και στον τοπικό πληθυσμό. Ο Καμπράλ και οι συνεργάτες του δημιούργησαν επίσης ένα σύστημα εμπορίου και ανταλλαγής με το οποίο διέθεταν βασικά αγαθά στην ύπαιθρο σε τιμές χαμηλότερες από αυτές των καταστημάτων που ελεγχόταν από τους Πορτογάλους. Ο πόλεμος για ανεξαρτησία υπό τον Καπράλ εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο επιτυχημένους πολέμους ανεξαρτησίας στη σύγχρονη αφρικανική ιστορία. Καθώς το κίνημα καταλάμβανε εδάφη από τους Πορτογάλους, ο Καμπράλ έγινε ο ηγέτης ενός μεγάλου τμήματος της χώρας και το 1972 άρχισε να προωθεί τη θεσμοθέτηση Εθνοσυνέλευσης, ωστόσο τα σχέδιά του ανατράπηκαν καθώς άνθρωποι πληρωμένοι από τους Πορτογάλους κατάφεραν να τον δολοφονήσουν στις 20 Ιανουαρίου του 1973, στο Κόνακρι της Γουινέας. Η χώρα ωστόσο κέρδισε την ανεξαρτησία της, με τον δίδυμο αδερφό του, τον Λουίς Καμπράλ να γίνεται αργότερα Πρόεδρος της Γουινέας-Μπισσάου.
Ο Καμπράλ έγραφε και ποίηση, με τα έργα του να γίνονται γνωστά μετά τον θάνατο του.