Βιογραφία
Ο Μιγκιένι, (1911-1938, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Μιλός Γκιέργκι Νικόλα –το ψευδώνυμο προκύπτει από την σύνθεση των πρώτων συλλαβών του ονόματός του-) ήταν Αλβανός ποιητής και πεζογράφος, από τις σημαντικές φωνές της αλβανικής λογοτεχνίας. Γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1911 στην πόλη Σκόδρα, έμεινε ορφανός σε μικρή ηλικία και στάλθηκε να μείνει με την μεγαλύτερη αδερφή του στο Μπαρ του Μαυροβουνίου. Σε ηλικία 14 ετών έλαβε με την μεσολάβηση κάποιου θείου του, υποτροφία για να παρακολουθήσει το γυμνάσιο στο Μοναστήρι όπου θα διδαχτεί την γαλλική, ελληνική, λατινική, σερβική και ρώσικη γλώσσα και θα μελετήσει όλους τους σπουδαίους συγγραφείς Αποφοίτησε το 1927, με πτυχίο πάνω στη θρησκευτική διδασκαλία καθώς το γυμνάσιο ήταν μοναστηριακό, αλλά σύντομα άρχισε να επικρίνει τις θρησκείες και τους θεσμούς της ως υπαίτιους για την εξαθλίωση της χώρας του.Στις 23 Απριλίου 1933, διορίστηκε δάσκαλος σε ένα σχολείο στο χωριό Βράκα, το καλοκαίρι του 1935 αρρώστησε σοβαρά από φυματίωση και ταξίδεψε στην Αθήνα, με την ελπίδα να θεραπευτεί. Επέστρεψε μετά από ένα μήνα χωρίς βελτίωση της κατάστασής του. Το φθινόπωρο του 1935, μετακόμισε για ένα χρόνο σε σχολείο στη Σκόδρα ενώ το 1936, με δική του αίτηση, διορίστηκε στο απομακρυσμένο ορεινό χωριό Πουκ. Εκεί συνταράχθηκε από τη φτώχεια και τη δυστυχία των ανθρώπων του βουνού, τα περισσότερα παιδιά πήγαιναν σχολειό ξυπόλητα και πεινασμένα, και η διδασκαλία διακοπτόταν για μεγάλα χρονικά διαστήματα λόγω εστιών μεταδοτικών ασθενειών, όπως η ιλαρά και η παρωτίτιδα. Μετά από δεκαοκτώ δύσκολους μήνες στο βουνό, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την θέση του και να αναζητήσει ιατρική περίθαλψη για την φυματίωση. Πήγε στο Τορίνο της Βόρειας Ιταλίας, όπου η αδελφή του Όλγα σπούδαζε μαθηματικά. Είχε την ελπίδα πως μετά την ανάρρωση του θα καταφέρει να εγγραφεί και να σπουδάσει στη Σχολή Καλών Τεχνών, όμως η θεραπεία της φυματίωσης θα αργούσε να ανακαλυφτεί κατά μια δεκαετία.
Μετά από πέντε μήνες σε ένα σανατόριο κοντά στο Τορίνο, πέθανε στις 26 Αυγούστου 1938.
Όσο ζούσε πρόλαβε να εκδώσει μόνο μια ποιητική συλλογή με τίτλο Ελεύθεροι στίχοι (Vargjet e lira), η οποία απαγορεύτηκε από την λογοκρισία αμέσως μετά την κυκλοφορία της. Συγχρόνως έστελνε κείμενα και ποιήματα σε εφημερίδες και περιοδικά. Το πρώτο πεζό του που δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα είχε τον τίτλο: “Δυστυχισμένος Σωκράτης ή ευτυχισμένο γουρούνι;” Μετά τον θάνατο του βρέθηκαν πολλά πεζά και ποιήματα, πολλά ανολοκλήρωτα, τα οποία συγκεντρώθηκαν από την αδερφή του και εκδόθηκαν.